Kościół św. Antoniego z Padwy w Kłodzinie
 nr rej. A-1666 z 27.07.1956[1] | |||||||||
 | |||||||||
| Państwo | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||
| Wyznanie | |||||||||
| Kościół | |||||||||
| Filia | |||||||||
| Wezwanie | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Położenie na mapie gminy Przelewice _location_map.png) | |||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego  | |||||||||
Położenie na mapie powiatu pyrzyckiego  | |||||||||
 53°06′32,610″N 15°06′22,636″E/53,109058 15,106288 | |||||||||
Kościół św. Antoniego z Padwy w Kłodzinie – katolicki kościół filialny zlokalizowany we wsi Kłodzino w gminie Przelewice, w powiecie pyrzyckim (województwo zachodniopomorskie). Jest filią parafii św. Michała Archanioła w Rosinach[2].
Historia i architektura
Kościół zbudowany został w XIII wieku[2]. Jest budowlą salową, sytuowaną na planie prostokąta o wymiarach 22,2×11 m[3]. Dolne partie murów wykonano z kostek granitowych ułożonych w 6–7 warstw, wyższe wymurowano z nieobrobionych kamieni[3]. Początkowo kościół był budowlą bezwieżową, wieża została dobudowana w późnym średniowieczu i następnie przebudowana pod koniec XVII wieku[3]. W dolnych partiach wieży znajdują się zamurowane przejazdy arkadowe[3].
We wschodniej ścianie kościoła znajduje się zamurowany portal ostrołukowy oraz ślady trzech ostrołukowych okien. Jej późnośredniowieczny kamienno-ceglany szczyt zdobiony jest trzema ostrołukowymi blendami[3]. Portal w ścianie zachodniej nie zachował się, być może został zasłonięty[3]. W ścianie północnej widoczny jest ślad po zamurowanym portalu kamiennym, obok którego znajduje się profilowany ceglany portal późnogotycki[3]. W ścianach bocznych znajdują się po trzy ostrołukowe pierwotnie okna, przemurowane w okresie nowożytnym[3].
Po II wojnie światowej kościół został rekonsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 13 czerwca 1946 roku[2].
Wewnątrz kościoła zachowało się historyczne wyposażenie: późnobarokowy ołtarz ambonowy ze zdemontowanym koszem, granitowa chrzcielnica z przełomu XIV i XV wieku oraz XIX-wieczna empora organowa[2][3]. Wnętrze wyłożone jest ceglaną posadzką[3]. Otynkowany drewniany strop pokryty jest wykonanymi współcześnie malowidłami[2]. W jednym z okien znajduje się witraż ufundowany w 1914 roku przez Marię von Randow[2][3]. Na wieży kościelnej zachował się XV-wieczny dzwon[2][3].
Do kościoła przylega cmentarz, otoczony murem[3].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2025-04-07].
- 1 2 3 4 5 6 7 Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej: Nasze dziedzictwo. T. 4. Bydgoszcz: Ikona, 2015, s. 66. ISBN 978-83-938447-3-9.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Dariusz Piasek: Średniowieczne kościoły granitowe Pomorza Szczecińskiego i Nowej Marchii. Gdynia: Wydawnictwo Region, 2023, s. 174. ISBN 978-83-7591-681-2.