Kościół św. Barbary w Bytomiu
| kościół parafialny | |||||||||||||
 Kościół od wschodu (2009) | |||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||
| Adres |
ul. Józefa Chełmońskiego[1] | ||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||
| Parafia | |||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Bytomia  | |||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||
Położenie na mapie województwa śląskiego  | |||||||||||||
 50°21′21,12″N 18°55′28,27″E/50,355867 18,924519 | |||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||
Kościół św. Barbary w Bytomiu – neoromański kościół wzniesiony w latach 1928–1930 przy ul. Stefana Czarnieckiego w Bytomiu, podlegający rzymskokatolickiej parafii św. Barbary w Bytomiu.
Historia
Inspiratorem i realizatorem planów budowy był ówczesny proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ks. Józef Niestrój[2]. Kościół został wybudowany w latach 1928-1929 na błotnistym terenie, który osuszono. Kierownikiem budowy został bytomski architekt Teodor Ehl realizując projekt Arthura Kicktona[3].
Kościół konsekrowany 10 maja 1931 r. przez kard. Adolfa Bertrama, ofiarodawcę ołtarza głównego. W 1937 r. wybudowany został budynek plebanii. Wystrój malarski kościoła po II wojnie światowej opracowała Stanisława Boczarowska, został on zamalowany na początku lat 80. XX wieku[4]. Na początku lat 90. XX w. odnowiono elewację zewnętrzną kościoła.
Wyposażenie
Ołtarz główny wykonany został w drewnie przez rzeźbiarza Schreinera z Monachium, natomiast ołtarze boczne wykonał Anton Fogel[3]. W kościele znajdują się 65-głosowe organy z czterema manuałami. Są to największe organy w diecezji gliwickiej i jedne z największych na Górnym Śląsku[2] Zostały wybudowane przez niemiecki zakład Carla Berschdorfa z Nysy.
Dzwony nazywane ze względu na ich brzmienie „ozdobą Bytomia”, zostały zarekwirowane przez władze hitlerowskie. Z pięciu z nich ostał się jedynie jeden, najmniejszy[3].
Przypisy
- ↑ Bytom, Świętej Barbary. [w:] Diecezja Gliwicka [on-line]. [dostęp 2019-12-20].
- 1 2 Parafia św. Barbary. kuria.gliwice.pl. [dostęp 2009-06-01]. (pol.).
- 1 2 3 H. Z. Łabęccy: Kościoły i kaplice Bytomia. Bytom: UM Bytom, 1992, s. 63, seria: Bytom wczoraj i dziś.
- ↑ Kasprowska-Jarczyk 2024 ↓, s. 44.
Bibliografia
- Marta Kasprowska-Jarczyk, Boczarowska Stanisława, [w:] Krzysztof Kleszcz, Maria Kalczyńska (red.), Leksykon. Kresowianie na Śląsku po 1945 roku, t. 2, Opole: Instytut Śląski, 2024, ISBN 978-83-7126-453-5.