Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
| kościół parafialny | |||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||
| Parafia | |||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Toszka ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie powiatu gliwickiego ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie gminy Toszek ![]() | |||||||||||||
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej – rzymskokatolicka świątynia parafialna parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku.
Historia
Dzisiejszy kościół zbudowano w 1456 r., po pustoszących najazdach husytów. Powstał on na gruzach kościoła z 1165 r. pw. św Piotra. W latach 1713–1715 baron Jan Dietrich von Peterwaldski dokonał znacznej przebudowy świątyni w stylu barokowym. Od czasu, kiedy papież Klemens XIII w 1762 r. założył przy toszeckim kościele parafialnym jedno z nielicznych w świecie bractw poświęconych Sercu Jezusowemu - Bractwo Czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa, Toszek stał się miejscowością pielgrzymkową. Stąd też drugim wezwaniem kościoła jest Najświętsze Serca Pana Jezusa. W połowie XVII w. kościół posiadał sześć bocznych ołtarzy i był znanym miejscem pątniczym na Śląsku[2]. W 1923 roku odlano dla kościoła 3 żeliwne dzwony w odlewni Schilling & Lattermann, w Morgenröthe - Rautenkranz[3].
Architektura
Kościół parafialny jest budowlą barokową z kamienia łamanego, ze sklepieniami, mozaikami i 7 ołtarzami. Trzynawowy, z wąskimi nawami bocznymi, oddzielonymi od nawy środkowej pilastrami. Nad zakrystią znajduje się loża kolatorska, wnętrze późnobarokowe z 1 ćwierci XVIII wieku[2].
Przy szczycie kościoła zamieszczone jest motto: "Non est hic aliud nisi domus Dei, et porta coeli" - Nic tu nie jest innego jedno dom Boży i brama niebieska (Rdz 28, 17).
Organy
Organy zostały zbudowane w 1844 roku przez wrocławskiego organmistrza Moritza Roberta Müllera. Posiadają wiatrownice klapowo-zasuwowe. Do marca 2010 roku nie nadawały się do użytku przez swój zły stan. W marcu 2010 roku rozpoczęto generalny remont, który zakończył się w styczniu 2012 roku. Remont oraz rekonstrukcję wykonała firma mgr. inż. Olgierda Nowakowskiego z Zabrza, a nowe piszczałki prospektowe – firma Adama Olejnika. Renowację szafy oraz prospektu wykonała firma Pracownia Konserwacji Zabytków – Grażyna Szczerbińska. Instrument poświęcono w niedzielę 13 listopada 2011 r. Ostateczny odbiór organów został dokonany 30 stycznia następnego roku. Konsultantem remontu był prof. Julian Gembalski[4].
Dyspozycja instrumentu:
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| Hauptwerk | Oberwerk | PEDAL |
| 1. Bordun 16’ | 1. Salicet 8` | 1. Violon 16’ |
| 2. Principal 8’ | 2. Portunalflaut 8’ | 2. Principalbass 8’ |
| 3. Rohrflaut 8’ | 3. Flaut major 8’ | 3. Principal 4’ |
| 4. Gemshorn 8’ | 4. Flaut travers 4’ | |
| 5. Principal 4’ | 5. Violini 2’ | |
| 6. Quint 3’ | ||
| 7. Superoctav 2 | ||
| 8. Mixtur 4-5 fach |
Galeria
- Widok z frontu
- Widok ogólny kościoła
- Ołtarz główny
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025.
- 1 2 Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku - Ślą... [online], slaskie.travel [dostęp 2024-10-30] (pol.).
- ↑ Toszek - Dzwony kościoła pw. św. Katarzyny [Dzwony w Wieżach Polski #187]. The Bells of Poland 2021-12-29. [dostęp 2024-10-30].
- ↑ Tomasz Barcik, Toszek ( Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej ) [online], musicamsacram.pl [dostęp 2024-01-25] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Informacje na stronie diecezji gliwickiej. kuria.gliwice.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-19)].




_location_map.png)