Kościół Ewangelicki Palatynatu

Ewangelicki Kościół Palatynatu (Regionalny Kościół Protestancki)

Evangelische Kirche der Pfalz (Protestantische Landeskirche)

Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo  └ Protestantyzm    └ Kościoły ewangelicko-unijne
Siedziba	Spira, Niemcy
Zasięg geograficzny	Niemcy (Nadrenia-Palatynat, Saara)
Historia Utworzono • przez połączenie 1818 Kaiserslautern Luteranizm i Kalwinizm
Dane statystyczne  (2023) Wierni 443.607[1]
Mapa
Strona internetowa

Kościół Ewangelicki Palatynatu (Regionalny Kościół Protestancki) (niem. Evangelische Kirche der Pfalz (Protestantische Landeskirche)) – jeden z 20 kościołów tworzących Kościół Ewangelicki w Niemczech z siedzibą w Spirze. Należy do kościołów ewangelicko-unijnych, skupiając wiernych wyznania luterańskiego i reformowanego^[2].

Zasięg działalności kościoła obejmuje teren krainy historycznej Palatynat. Liczy 443.607^[1] wiernych zrzeszonych w 402 parafiach, podzielonych między 15 okręgów kościelnych. Zatrudnia 568 księży, 89 diakonów i 27 praktykantów. Ponadto w kościele działa 3000 wolontariuszy^[2].

Powstanie kościoła nastąpiło w 1818, kiedy to została zawiązana unia kościelna pomiędzy ewangelikami wyznania luterańskiego i kalwińskiego. Kolejne lata przebiegały na uzyskaniu większej samodzielności od konsystorza Kościoła Bawarii w Monachium, co osiągnięto na przełomie lat 1848-1849^[3].

Koniec XIX wieku i początek XX wieku przyniosły wewnętrzne konflikty pomiędzy dominującą w kościele opcją racjonalistyczno-liberalną, a konserwatywną, a także ruchami przebudzeniowymi^[3].

W 1933 kierownictwo kościołem przejęli Niemieccy Chrześcijanie, włączając go do powołanego przez narodowych socjalistów Niemieckiego Kościoła Ewangelickiego (Deutsche Evangelische Kirche). Odbudowa kościoła po 1945 została ukształtowana przez działajność Kościoła Wyznającego^[3].

Ordynację kobiet na duchownych wprowadzono w 1958^[3].

Rozwój kościoła i organizacji religijnych rozpoczęty po wojnie został zahamowany po 1995 w związku ze spadkiem ilości wiernych oraz związanym z tym zmniejszeniem zakresu finansowania działalności. Spowodowało potrzebę szukania oszczędności, koncentrację prowadzonych usług i zmniejszenie ich zakresu, zwiększenie roli pracy wolontariuszy^[3].

Kościół Ewangelicki Palatynatu utrzymuje stosunki z Zjednoczonym Kościołem Reformowanym w Wielkiej Brytanii, Kościołem Reformowanym Francji, Ewangelickim Kościołem Czeskobraterskim, Kościołem Prezbiteriańskim w Ghanie, Kościołem Prezbiteriańskim Korei, Ewangelickim Kościołem Chrześcijańskim w Papui Zachodniej i Kościołem Ewangelicko-Luterańskim Boliwii^[4].