Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Długosiodle
 nr rej. A-431 z 17.04.1972[1] | |||||||||||||||||||
| kościół parafialny | |||||||||||||||||||
 widok od frontu | |||||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||||||||
| Adres |
ul. Królowej Jadwigi | ||||||||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||||||||
| Parafia | |||||||||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Położenie na mapie gminy Długosiodło _location_map.png) | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu wyszkowskiego  | |||||||||||||||||||
 52°45′38,1″N 21°35′42,2″E/52,760583 21,595056 | |||||||||||||||||||
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Długosiodle – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii św. Rocha w Długosiodle (dekanat Ostrów Mazowiecka – Chrystusa Dobrego Pasterza diecezji łomżyńskiej).
Historia
Budowa świątyni z cegły rozpoczęła się w 1908 roku dzięki staraniom księdza proboszcza Antoniego Dąbrowskiego. Budowa została ukończona w 1912 roku. Kościół został zbudowany w stylu gotyku nadwiślańskiego, według projektu architekta profesora Józefa Piusa Dziekońskiego z dwiema wieżami, trzema nawami i dwiema bocznymi kaplicami.
Budowla została konsekrowana przez arcybiskupa płockiego, męczennika – Antoniego Juliana Nowowiejskiego w dniu 12 września 1913 roku. Podczas urzędowania księdza proboszcza Jana Dobeckiego zostały ufundowane trzy nowe dzwony na miejscu zrabowanych przez okupanta; w czasie posługi księdza Józefa Kossakowskiego – świątynia została zelektryfikowana i wymalowana według projektu i w wykonaniu pani Jadwigi Rymar.
Podczas urzędowania księdza proboszcza Wincentego Bronowskiego zostało wstawione nowe dębowe umeblowanie świątyni: ołtarz soborowy, ławki, konfesjonały. W 1976 roku zostały wykonane przez firmę Kamińskich w Warszawie organy o 25 głosach. W 1977 roku zostało zainstalowane ogrzewanie budowli, zostało wprawionych dwanaście nowych witraży, zostały pozłocone i wymalowane ołtarze, ambona i chrzcielnica. Kupiono 28 kinkietów. W latach 1973–80 wieże i dach świątyni zostały pokryte blachą miedzianą.
W latach 80. XX wieku zostały wprawione 2 witraże w prezbiterium i 4 w kaplicy Matki Bożej. Wszystkie witraże zostały wykonane przez firmę mistrza Józefa Olszewskiego z Warszawy. Wprawione zostały kolejne dubeltowe okna w świątyni i zakrystii. W latach 1985–1987 została odnowiona malatura wewnątrz świątyni przez artystę malarza Piotra Warzyńskiego i Sylwestra Kwiatkowskiego. Została zelektryzowana i wykonana żelazna konstrukcja pod dzwony[2].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo mazowieckie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2019-05-04].
- ↑ Historia parafii pw. Świętego Rocha w Długosiodle. Parafia pw. św. Rocha w Długosiodle. [dostęp 2019-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-04)]. (pol.).