Kościół Zbawiciela w Sopocie

Kościół Zbawiciela w Sopocie
Zabytek: nr rej. 732 z dnia 12.08.1976[1]
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Miejscowość

Sopot

Adres

ul. Parkowa 5

Wyznanie

luteranizm

Kościół

Ewangelicko-Augsburski w RP

Diecezja

pomorsko-wielkopolska

Wezwanie

Zbawiciela

Położenie na mapie Sopotu
Mapa konturowa Sopotu, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Zbawiciela w Sopocie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Zbawiciela w Sopocie”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Zbawiciela w Sopocie”
Ziemia54°26′39,00″N 18°34′16,25″E/54,444167 18,571181

Kościół Zbawiciela w Sopocie – kościół parafii ewangelicko-augsburskiej w Gdańsku z siedzibą w Sopocie i biskupa diecezji pomorsko-wielkopolskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej – lecz nie nosi tytułu katedry, którego pragmatyka służbowa KEA nie przewiduje.

Kościół mieści się nieopodal mola przy skwerze ks. Otto Bowiena, zaś biuro parafii przy ul. Kościuszki 51.

Historia

Pierwsi protestanci w Sopocie osiedlili się w latach 20. XIX wieku. Początkowo ci uczęszczali do parafii w Małym Kacku, obecnie dzielnica Gdyni. W miesiącach letnich liczba ewangelików wzrastała do około tysiąca, w związku z czym nabożeństwa odprawiano pod gołym niebem[2].

W 1870 roku uzyskano zgodę na budowę kaplicy. Gotową budowlę konsekrowano 18 sierpnia 1871 i nadano jej imię kaplicy Pokoju. W 1890 erygowano sopocką parafię. Kurort rozrastał się, przez co rosła liczba protestantów. 22 października 1899 rozpoczęto budowę nowego kościoła (obecnie kościół św. Jerzego), którą ukończono w 1901. W 1910 roku liczba parafian wynosiła już ponad 8 tysięcy[2]. W 1913 roku rozpoczęto budowę nowej świątyni na miejscu kaplicy Pokoju – zaprojektował ją Adolf Bielefeldt. Przez I wojnę światową obiekt konsekrowano dopiero w październiku 1919 roku[3].

Po II wojnie światowej kościół przejął imię kościoła Zbawiciela po kościele św. Jerzego, który nosił je przed wojną[3].

Organy

Organy zostały wybudowane w 1915 roku przez znaną firmę "Orgelbauanstalt A. Terletzki Inh. Ed. Wittek" z Elbląga. Instrument został ufundowany przez Eduarda Herbsta, przemysłowca z Łodzi, i poświęcony wraz z całym kościołem w 1919 roku. Posiada pneumatyczną trakturę gry[4].

Dyspozycja instrumentu:

Manuał I Manuał II Pedał
Hauptwerk Schwellwerk
1. Bordun 16' 1. Lieblich Gedackt 16' 1. Principalbass 16'
2. Principal 8' 2. Geigen-principal 8' 2. Subbass 16'
3. Konzertflöte 8' 3. Gemshorn 8' 3. Gedacktbass 16'
4. Gamba 8' 4. Cimbel 2rzęd. ** 4. Cello 8'
5. Oktave 4' 5. Aeoline 8' 5. Posaune 16'
6. Mixtur 3-4fach 6. Vox coelestis 8'
7. Fl. leśny 2' * 7. Flaut travers 4'

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2015-10-03].
  2. 1 2 HISTORIA PARAFII [online], Parafia Ewangelicko - Augsburska, 10 kwietnia 2017 [dostęp 2021-09-21] (pol.).
  3. 1 2 Śladami Ewangelików - Muzeum Sopotu [online], muzeumsopotu.pl [dostęp 2021-05-17] (pol.).
  4. ↑ Bartosz Skop, Sopot ( Kościół ewangelicko-augsburski Zbawiciela) [online], musicamsacram.pl [dostęp 2025-02-25].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.