Komin w Kazalnicy Miętusiej
| Plan jaskini | |
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Właściciel | |
| Długość |
30 m |
| Głębokość |
30 m |
| Deniwelacja |
30 m |
| Wysokość otworów |
1580 i 1640 m n.p.m. |
| Wysokość otworów nad dnem doliny |
295 m |
| Ekspozycja otworów |
ku górze, ku N |
| Data odkrycia |
1962 rok |
| Kod |
(nr inwentarzowy PIG) T.E-11.31 |
Położenie na mapie Tatr  | |
Położenie na mapie Karpat  | |
 49°14′26″N 19°54′06″E/49,240639 19,901603 | |
Komin w Kazalnicy Miętusiej (Komin, Studnia, Komin Miętusiański) – jaskinia w Dolinie Miętusiej w Tatrach Zachodnich. Ma dwa otwory wejściowe w Kazalnicy Miętusiej na wysokościach 1580 i 1640 metrów n.p.m.[1][2] Długość jaskini wynosi 30 metrów, a jej deniwelacja też 30 metrów[3].
Opis jaskini
Jaskinia jest pionowym, obszernym tunelem przebijającym na wylot okapy Kazalnicy Miętusiej[3]. Jego pokonanie jest skrajnie trudne (VI+). Tunel stanowi fragment drogi wspinaczkowej Przez Studnie[4].
Przyroda
Historia odkryć
Jaskinia została odkryta w 1962 roku przez grotołazów krakowskich[5].
Przypisy
- ↑ Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984 (jaskinia bez nazwy)
- ↑ Jaskinie Tatr [online], 23 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23].
- 1 2 3 Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-01-31].
- ↑ Władysław Cywiński: Tom 3. Czerwone Wierchy – część zachodnia. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1996, seria: Tatry. Przewodnik szczegółowy, s. 114, Droga przez Studnię, ISBN 83-7104-013-X.
- ↑ Komin w Kazalnicy Miętusiej, Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego pod patronatem KTJ PZA [online], www.sktj.pl [dostęp 2016-03-14].