Koniuszany Wielkie

Koniuszany Wielkie
Вялікія Канюшаны
Большие Конюшаны
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

lidzki

Sielsowiet

Tarnowszczyzna

Populacja
 liczba ludności


125
(2009)

Kod pocztowy

231299

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Koniuszany Wielkie”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej znajduje się punkt z opisem „Koniuszany Wielkie”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Koniuszany Wielkie”
Ziemia53°45′00″N 25°19′50″E/53,750000 25,330556

Koniuszany Wielkie[1] (biał. Вялікія Канюшаны, Wialikija Kaniuszany; ros. Большие Конюшаны, Bolszyje Koniuszany) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie lidzkim, w sielsowiecie Tarnowszczyzna.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie lidzkim.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim. Do 11 kwietnia 1929 w gminie Honczary, a po jej zniesieniu w gminie Bielica[2][3]. W 1921 miejscowość liczyła 345 mieszkańców, zamieszkałych w 66 budynkach, w tym 121 Białorusinów, 96 Polaków, 2 Żydów i 126 osób innej narodowości[a]. 328 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 9 mojżeszowego i 8 rzymskokatolickiego[3].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Honczary było 212 Litwinów i 21 Rosjan. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości

Przypisy

  1. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  2. Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 225
  3. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia