Krasnoludek i madame

Krasnoludek i madame

Nissen og Madamen

ilustracja Lorenza Frølicha
Autor	Hans Christian Andersen
Typ utworu	baśń literacka
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania	Kopenhaga
Język	duński
Data wydania	grudzień 1867
Wydawca	C. A. Reitzel
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego	1931
Przekład	Stefania Beylin

Krasnoludek i madame, Krasnoludek i pani (duń. Nissen og Madamen, współ. duń. Nissen og madammen) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w grudniu 1867 roku.

W folklorze duńskim każdy dom ma swojego krasnoludka. Ubrany w prosty strój chłopski i czerwoną czapkę opiekuje się domem, ale może też psocić, szczególnie gdy nie dostanie w Boże Narodzenie swojej miski z kaszą i masłem. W baśni autor ironizuje z nienawiści do Niemców obecnej wśród Duńczyków po klęskach w wojnach o Szlezwik-Holsztyn w połowie XIX wieku^[1].

Baśń literacka pt. Krasnoludek i madame, napisana przez Hansa Christiana Andersena, została po raz pierwszy opublikowana w Kopenhadze przez wydawcę C. A. Reitzela w Kalendarzu ludowym dla Danii. 1868 (duń. Folkekalender for Danmark. 1868) wydanym w grudniu 1867 roku z ilustracjami Carla Bøgha. Utwór wznowiono za życia pisarza 12 grudnia 1871 roku w antologii Baśnie i opowieści. Tom czwarty. 1871 (duń. Eventyr og Historier. Fjerde Bind. 1871)^[2].

Baśń o Krasnoludku i madame była tłumaczona na język polski^[1]:

• 1931 – Krasnoludek i pani: Stefania Beylin (tłum.): Baśnie. Warszawa. Brak numerów stron w książce
• 2006 – Krasnoludek i madame: Bogusława Sochańska (tłum.): Baśnie i opowieści. Tom III 1862–1873. Poznań. s. 154–157. ISBN 978-83-7278-194-9. (z oryginału duńskiego)

Żona ogrodnika jest oczytana i pisze wiersze. Siostrzeniec ogrodnika, który u niego przebywa z wizytą, student seminarium nauczycielskiego, docenia talent ciotki. Małżonkowie bardzo się kochają. Żona rozmawia z krewnym męża o pięknie stworzenia. Prawią sobie komplementy. Rozmowie przysłuchuje się mieszkający w kuchni krasnoludek. Niezbyt ceni sobie panią domu, bo ta nie wystawia dla niego miski z kaszą w Boże Narodzenie. Kobieta nie wierzy w istnienie krasnoludka. Malec planuje serię psikusów. Otwiera dla kota spiżarnię, by ten mógł lizać śmietanę. Kobieta i seminarzysta wyrażają opinię, że należy usunąć z duńskiego wszelką niemczyznę. Dzieli się z młodzieńcem swoimi poezjami zapisanymi w zielonym zeszycie. Student czyta na głos wiersz o krasnoludku, który go słyszy. Okazuje się, że gospodyni wie o jego istnieniu. Krasnal jest zadowolony, a kot zaczyna mieć go za łasego na komplementy^[3].

• Ilustracje baśni Krasnoludek i madame
• 
• 

• „Krasnoludek i pani” audiobook na YouTube