Krzysztof A. Worobiec

W 2004 roku wraz z żoną założył Stowarzyszenie na rzecz Ochrony Krajobrazu Kulturowego Mazur „Sadyba”, którego jest prezesem. Jest inicjatorem akcji społecznych takich jak „Ratujmy Aleje”, „Zagubione Wioski Puszczy Piskiej”, promuje ideę powołania Mazurskiego Parku Narodowego i Starowierskiego Parku Kulturowego.

Od 2009 do listopada 2019 roku prowadził wraz ze Stowarzyszeniem „Borussia” z Olsztyna autorski wolontariacki projekt Stowarzyszenia "Sadyba" pod nazwą „Zagubione wioski Puszczy Piskiej”. Projekt realizowany był w dwóch etapach: w latach 2009–2011 oraz 2017–2019. W tym czasie zorganizowano letnie obozy wolontariackie, w których uczestniczyli studenci z Polski, Niemiec i Rosji oraz młodzież z Pisza. W ramach działań uporządkowano i zinwentaryzowano 13 opuszczonych i zaniedbanych cmentarzy, przywracając pamięć o nieistniejących już wsiach Puszczy Piskiej. Celem projektu było symboliczne „ocalenie od zapomnienia” wiosek, które przestały istnieć po 1945 roku. Ważnym aspektem projektu była także popularyzacja idei oraz działalność edukacyjna – poprzez oznakowanie dawnych lokalizacji wsi, wytyczanie tras pieszo-rowerowych oraz publikacje. Pierwszy cykl projektu realizowany był we współpracy Stowarzyszenia „Sadyba”, Stowarzyszenia „Borussia” z Olsztyna, Regionalnego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków w Olsztynie (obecnie Narodowy Instytut Dziedzictwa) oraz Nadleśnictwa Pisz. Drugi cykl prowadzony był z udziałem Stowarzyszenia "Borussia", fundacji Stiftung Gerhart-Hauptmann-Haus z Düsseldorfu, które finansowało udział niemieckich studentów w projekcie oraz Nadleśnictwa Pisz i Stowarzyszenia Przyjaciół Starego Ogólniaka z Pisza. W działaniach terenowych uczestniczyli studenci historii z Uniwersytetu Heinricha Heinego w Düsseldorfie, studenci architektury krajobrazu z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie oraz uczniowie Liceum Ogólnokształcącego w Piszu. W ramach projektu powstał film dokumentalny Im Rücken der Geschichte (2017)^[4][5] oraz filmy TVP Zaginione Wioski^[6] i Zagubione wioski Puszczy Piskiej^[7] oraz program radiowy Wioska jak las^[8]

O projekcie tym pisze Robert Traba w posłowiu "Rzecz o nadawaniu sensu"^[2].

Jest autorem monumentalnej^[9] książki o zagubionych wioskach Puszczy Piskiej ^[10].

W 2004 roku Krzysztof Worobiec zainicjował akcję „Ratujmy aleje”, prowadzoną przez Stowarzyszenie „Sadyba”. Była to ogólnopolska kampania edukacyjna, interwencyjna i wydawnicza, mająca na celu przeciwdziałanie masowym i często nielegalnym wycinkom drzew przydrożnych. Inicjatywa zyskała poparcie wielu organizacji pozarządowych oraz osób ze środowisk kulturalnych. W jej ramach podejmowano próby nowelizacji ustawy o ochronie przyrody w zakresie ochrony drzew. Kampania przyczyniła się do nagłośnienia problemu w mediach polskich i niemieckich, zwiększając społeczną wrażliwość na ten temat. Działania „Sadyby” doprowadziły do przeprowadzenia kontroli przez Najwyższą Izbę Kontroli, która potwierdziła nieprawidłowości w zakresie wycinek. W 2010 roku Krzysztof Worobiec doprowadził do uchwalenia poprawki do ustawy o ochronie przyrody, wzmacniającej ochronę drzew przydrożnych.

Oberża jest prowadzona w domu w Kadzidłowie na Mazurach. W 2003 restauracja uzyskała pierwsze miejsce w plebiscycie czytelników olsztyńskiego wydania Gazety Wyborczej jako "ulubiona restauracja na Warmii i Mazurach", była notowana w przewodnikach po restauracjach Gault&Millau Polska jako miejsce będące "kwintesencją mazurskiej kuchni". Miejsce i okolica były prezentowane m.in. przez czasopismo Vogue w listopadzie 2019 roku w fotografii Mary McCartney.

Osada Kulturowa założona przez Danutę i Krzysztofa Worobców znajduje się w Kazdzidłowie, dawnej wsi starowierskiej założonej w 1832 roku. Składa się z siedmiu drewnianych budynków przeniesionych z południowej części Mazur i pogranicza mazursko-kurpiowskiego. W 2004 roku Osada została wpisana do rejestru zabytków województwa warmińsko-mazurskiego (nr A-4288) jako „jedyny tej skali zespół architektury drewnianej w województwie”, ze względu na wysoką wartość naukową, historyczną, estetyczną i krajobrazową. Najcenniejszym obiektem jest ponad 200-letnia chałupa podcieniowa z Warnowa, w której mieści się prywatne muzeum etnograficzne z rekonstrukcją mieszkania gospodarza i szkoły wiejskiej. W innych budynkach znajdują się m.in. „Oberża pod Psem”, pokoje gościnne, ekspozycje muzealne, bajnia (rosyjska łaźnia parowa) oraz warsztat. Osada pełni funkcje edukacyjne, muzealne i turystyczne. Wnętrza „Oberży pod Psem”, ozdobione dawnymi sprzętami codziennego użytku, stanowią tzw. „żyjące muzeum”, a kuchnia oparta jest na lokalnych i ekologicznych produktach pochodzących z własnego gospodarstwa oraz zaprzyjaźnionych źródeł^[11][12].

Jest to jedno z prywatnych muzeów w województwie warmińsko-mazurskim.

Od 2005 roku aktywnie promuje ideę utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego w miejsce istniejącego Mazurskiego Parku Krajobrazowego. W 2010 roku był jednym z inicjatorów ogólnopolskiej koalicji organizacji pozarządowych „Oddajcie Parki Narodowi”, której celem była zmiana przepisów ustawy o ochronie przyrody, ograniczających możliwość tworzenia i powiększania parków narodowych przez wymóg uzyskania zgody lokalnych samorządów. W ramach tej inicjatywy zebrano około 250 000 podpisów poparcia dla obywatelskiego projektu ustawy. Jako przedstawiciel Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej, dwukrotnie – w styczniu 2011 i styczniu 2012 roku – prezentował projekt ustawy podczas posiedzeń plenarnych Sejmu RP. Następnie uczestniczył w pracach komisji sejmowych oraz specjalnej podkomisji powołanej do rozpatrzenia projektu. Mimo zaangażowania i poparcia społecznego, projekt ustawy nie został uchwalony i ostatecznie trafił do tzw. „sejmowej zamrażarki” ^[13].

Był wiceprzewodniczącym Rady Mazurskiego Parku Krajobrazowego, członkiem Rady Programowej Radia Olsztyn (od 2008), TVP Olsztyn (od 2011), oraz Muzeum Nowoczesności w Olsztynie.