Lancetogłów meksykański

Dorosły: od 60 do 120 cm (osobniki typowe to około 90 cm)
Młode po wykluciu:od 20 do 25 cm
Ciało wysmukłe w stosunku do długości. Głowa wyraźnie zaznaczona.

typu aglypha.

Tło w kolorze od jasno-szarego do bardzo ciemno-szarego (u niektórych podgatunków nawet czarne) z brązowymi lub brązowo-czerwonymi pręgami (niedomkniętymi po stronie brzusznej) rozszerzającymi się na grzbiecie niekiedy z niewielką plamą koloru tła. W zależności od podgatunku pręgi po stronie grzbietowej mogą być szerokości od pięciu do około piętnastu łusek. Pręgi ograniczone czarną linią – szerokości jednej łuski. (U podgatunku L. mexicana thayeri może występować czarna odmiana barwna, gdzie u młodocianych osobników pręgi są widoczne jako ciemniejsze przebarwienia z czasem zanikające.) Podbrzusze jaśniejsze prawie różowo-żółte z nieregularnymi plamami koloru czarnego. Na głowie u większości osobników występuje wyraźny wzór odwróconej trzylistnej koniczyny wyznaczającej odwróconą literę Y. lub odwróconego serca/tarczy.

Wąż naziemny zamieszkujący suche, niepustynne tereny Wyżyny Meksykańskiej, zalesione lasami sosnowymi lub dębowymi. Podłoże w dużym stopniu kamieniste.
Pomimo okrągłej źrenicy oka sugerującej przystosowanie do dziennego trybu życia wąż aktywny głównie nocą.

Małe gryzonie, jaszczurki, węże w tym nawet grzechotniki.

Dla pary 0,85x0,50x0,40^[4] długości osobnika – wymiar ten odnosi się także do jednego osobnika.

w dzień 28 °C w nocy 20 °C^[4] należy także zapewnić stałą "wyspę cieplną" o temperaturze 34-38 °C.

47%-60%

Minimum dwie kryjówki. Jedna w strefie najzimniejszej druga w strefie ciepłej. Duża ilość dodatkowych kryjówek takich jak porzucone na podłożu liście czy konary dobrze wpływa na poczucie bezpieczeństwa węża.
Dodatkowo w okresie linienia należy zapewnić wilgotną kryjówkę wyścieloną mchem lub torfem.

Wszelkiego rodzaju podłoża naturalne stosowane w terrarystyce – rozdrobniona kora z drzew iglastych, trociny drzew liściastych, drewienka drzew liściastych. Należy zwrócić uwagę, że węże na legowisko wybierają podłoża w miarę miękkie takie jak mech czy trociny z topoli osiki.

Miska z codziennie zmienianą wodą.
Ze względu na warunki w jakich żyją na wolności nie jest wymagany basen do kąpieli. Zdrowe osobniki bardzo rzadko wchodzą całe do wody.

Na ogół bez problemu przyjmują żywe jak i martwe gryzonie takie jak myszy, myszy np: masto (łac. Praomys natalensis)^[5].
Powyższa dieta zapewnia wszystkie składniki odżywcze i nie wymaga wzbogacania suplementami takimi jak wapń czy witaminy.

Węże te nie zimują.