Leon Nałęcz
Leon Nałęcz (ur. 19 lutego 1909 w Miłoszewcu-Tokach, zm. 19 września 1951 w Krakowie) – polski inżynier, budowniczy zapory wodnej w Rożnowie i Czchowie, uczestnik walk w 1939 oraz konspiracji w czasie II wojny światowej.
Życiorys
Był synem właściciela ziemskiego Jana Teofila i Zofii z Łebkowskich. W 1929 ukończył gimnazjum im. Zygmunta Krasińskiego w Ciechanowie. Studiował na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej, gdzie uzyskał tytuł inżyniera budownictwa wodnego w 1938. W czasie wojny obronnej w 1939 był dowódcą plutonu w 18 Batalionie Saperów. Na początku 1940 podjął pracę jako inżynier na budowie zapory i zbiornika wodnego w Rożnowie, a następnie w Czchowie[1].
W latach 1943-1945 działał w AK Obwód Czchów. Podczas ataku polskich partyzantów w lipcu 1944 na niemiecką załogę zapory budowanej w Czchowie przerwał linie telekomunikacyjne[2].
W styczniu 1945 został mianowany kierownikiem budowy zapory i zbiornika w Czchowie. Zorganizował i doprowadził do ukończenia budowy, oddając zaporę do eksploatacji na jesieni 1949, jako jedno z większych dokonań powojennego budownictwa wodnego[3].
Był ożeniony z Wandą Jacoby, córką Józefa, inżyniera, i Zofii z Witwickich. Zmarł po długiej chorobie. Pochowany jest na cmentarzu w Bielsku-Białej.
Odznaczenia
Przypisy
- ↑ M.J. Nałęcz, Nałęcze z ziemi ciechanowskiej – ród i rodzina. Szkic historyczny, Grodzisk Mazowiecki 2024, s. 134-137.
- ↑ J. Len, W dolinie Dunajca, Warszawa 1975, s. 227.
- ↑ W. Balcerski, Wspomnienie pośmiertne w: Gospodarka Wodna: miesięcznik poświęcony sprawom gospodarki i budownictwa wodnego, 1952 nr 3, Państwowe Wydawnictwa Techniczne.