Leszek Bakuła
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 marca 1997 |
| Zawód, zajęcie |
Leszek Bakuła (ur. 4 grudnia 1930[1] w Ostrołęce[1], zm. 22 marca 1997 w Ustce[2][3]) – polski poeta i prozaik.
Życiorys
Urodził się w rodzinie robotniczej jako syn Władysława i Rozalii z domu Knyżewskiej[4]. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim[1] i filozofię – eksternistycznie u Leszka Kołakowskiego. Po studiach, mimo bardzo dobrych wyników, przez swoje kontrowersyjne poglądy, otrzymał prace w małej wsi Łopuszno koło Kielc[1]. Żonaty z Krystyną z domu Markowską (od 1954), miał synów Kordiana i Bogusława, którzy obaj zostali samodzielnymi pracownikami naukowymi w dziedzinie filologii polskiej[5].
W 1958 przeprowadził się do Ustki[6], ponieważ komunistyczne władze nie pozwoliły mu zamieszkać w większym mieście. Tutaj pełnił posadę nauczyciela, którą łączył z pracą polonisty w słupskim Technikum Mechanicznym oraz wykładami w Studium Nauczycielskim. Przez kilkanaście lat cenzura nie dopuszczała do druku jego książki „Wizna”. Ukazała się drukiem dopiero po powstaniu Solidarności w 1981. Bakuła założył Korespondencyjny Klub Młodych Pisarzy w Koszalinie i w Słupsku i do końca był ich przewodniczącym. Był też członkiem koszalińskiego Związku Literatów Polskich. Bakuła wydał razem pięć tomów poezji i sześć tomów prozy. W jego dorobku znajdują się też liczne publikacje w almanachach, encyklopediach i w prasie. Po długiej chorobie, w 1997 zmarł na raka. Ciało pisarza spoczywa na starym cmentarzu komunalnym w Ustce.
W Ustce corocznie organizowany jest konkurs literacki nazwany jego imieniem, a w sierpniu 2006 roku Rada Miasta Ustka nazwała jego imieniem także jedną z ulic kurortu.
Twórczość
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Bartelski 1977 ↓, s. 14.
- ↑ Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. Tom dziesiąty. Ż i uzupełnienia do tomów 1 - 9, wyd. Fundacja Akademia Humanistyczna i IBL PAN, Warszawa 2007, s. 116
- ↑ Słownik biograficzny polskiego ruchu młodowiejskiego, tom IV (pod redakcją Elżbiety Wojtas-Ciborskiej), Warszawa 2018, s. 45, podaje miejsce zgonu: Koszalin.
- ↑ Danuta Maria Sroka, Leszek Bakuła intelektualista z Kurpii i Pomorza, „Pomerania” (7/8), 2021, s. 22, ISSN 0238-9045.
- ↑ Słownik biograficzny polskiego ruchu młodowiejskiego, tom IV (pod redakcją Elżbiety Wojtas-Ciborskiej), Warszawa 2018, s. 45.
- ↑ Danuta Maria Sroka, Leszek Bakuła intelektualista z Kurpi i Pomorza, „Pomerania” (7/8), 2021, s. 23, ISSN 0238-9045.
- ↑ Leszek Bakuła, Wyśniło się, wyd. 1, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988, ISBN 83-205-4060-7, OCLC 24095663 [dostęp 2023-01-13].
- ↑ Leszek Bakuła, Ziemia i morze : wybór wierszy, Słupsk: Agora, 1995, ISBN 83-903745-3-6, OCLC 751159283 [dostęp 2023-01-13].
Bibliografia
- Stanisław Pajka, Wspomnienie pośmiertne o Leszku Bakule (1930-1997), "Zeszyty Naukowe OTN", Z. 10, 1996, s. 316-318.
- Lesław Marian Bartelski: Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1974. Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1977. (pol.).