Leszek Kania

Leszek Kania (ur. 1959 w Gorzowie Wielkopolskim)[1] – polski prawnik, historyk prawa i nauk o wojskowości[2], doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Zielonogórskiego (Instytut Nauk o Zarządzaniu i Jakości)[3].

Życiorys

Jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji UAM w Poznaniu[2].

Przez wiele lat wykonywał zawód prawnika, jako prokurator, sędzia i adwokat[1]. Później zaczął specjalizować się w historii prawa wojskowego, uzyskując kolejno doktorat i habilitację[1].

W 2005 r. otrzymał Medal „Pro Memoria” za swoje publikacje biograficzne o prawnikach związanych z Armią Krajową[2].

Ważniejsze publikacje

  • Od Orląt Lwowskich do Ostrej Bramy: szkice z dziejów wojskowego wymiaru sprawiedliwości i posłuszeństwa rozkazowi w dawnym wojsku polskim (2008, ISBN 978-83-60792-09-4)
  • Na odsiecz Lwowa (2011, powieść)
  • Wilno 1944 (2013, ISBN 978-83-11-12802-6)
  • Służba sprawiedliwości w Wojsku Polskim 1795–1945: organizacja, prawo, ludzie (2015, ISBN 978-83-7051-764-9)
  • Wyroki bez apelacji. Sądy polowe w Wojsku Polskim w czasie wojny z Rosją Sowiecką 1919–1921 (2019, ISBN 978-83-7842-368-3)
  • Góra św. Anny – Kędzierzyn 1921 (2021, ISBN 978-83-11-16063-7)
  • Budziszyn 1945. Ostatnia kontrofensywa Wermachtu. Fakty i mity (2023, ISBN 978-83-89789-60-0)

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.