Lis bengalski
| Vulpes bengalensis[1] | |
| (Shaw, 1800) | |
![]() | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Infragromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
lis bengalski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
![]() | |
| Zasięg występowania | |
![]() | |
Lis bengalski (Vulpes bengalensis) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych, występującego w Indiach, Pakistanie i Nepalu[3].
Charakterystyka ogólna
Niewielki lis, o typowym dla lisów wyglądzie. Futro piaskowopomarańczowe, ogon puszysty, z ciemnym zakończeniem.
Wymiary
- długość ciała z głową, bez ogona
- ok. 45–60 cm
- długość ogona
- 25–35 cm
- masa ciała
- ok. 2–3 kg
Pokarm
Najczęściej żywi się owadami i małymi ssakami, poluje też na gnieżdżące się na ziemi ptaki. Nie stroni od pokarmu roślinnego (np. ciecierzycy).
Rozród
Biologia rozrodu tych zwierząt jest słabo poznana. Ciąża trwa 53 dni, w miocie najczęściej 2-4 młodych.
Tryb życia
Aktywny wieczorem i w nocy; w rejonach o klimacie umiarkowanym aktywny w ciągu dnia, szczególnie w okresie zachmurzeń i deszczów. Żyje w stałych parach, ale poluje pojedynczo. Zamieszkuje dwa rodzaje nor: krótką i prostą, z dwoma wejściami, do chwilowego odpoczynku, i długą, krętą z wieloma wejściami, w której przebywa z młodymi. Okolicę nory często znakuje odchodami.
Biotop
Zamieszkuje półpustynie i cierniste zarośla Pakistanu, Indii i Nepalu.
Status
Status lisa bengalskiego może się zmienić i choć obecnie gatunek ten nie jest zagrożony, to ekspansja terenów rolniczych może ograniczyć jego występowanie do obszarów wyżynnych i górskich. Innym poważnym zagrożeniem są urządzane dla rozrywki polowania.
Przypisy
- ↑ Vulpes bengalensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Y. Jhala, Vulpes bengalensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-12] (ang.).
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Vulpes bengalensis w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 października 2009]
Bibliografia
- Tadeusz Kaleta: Dzikie psy i hieny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1998. ISBN 83-214-1096-0.


