Ljubomir Maksimović
| Data i miejsce urodzenia |
27 listopada 1938 |
|---|---|
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1971 |
| Profesura |
1986 |
Ljubomir Maksimović (cyr. Љубомир Максимовић; ur. 27 listopada 1938 w Skopju) – serbski historyk-bizantynolog[1].
Życiorys
W 1961 roku ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie. W 1971 roku uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1986 roku tytuł naukowy profesora. Od 1998 roku jest dyrektorem Instytutu Bizantologicznego Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk. Jest także członkiem korespondencyjnym Akademii Ateńskiej. Przedmiotem jego zainteresowań naukowych są w szczególności: bizantyńska historia społeczna i instytucjonalna, stosunki bizantyńsko-serbskie oraz historia średniowiecznej Chorwacji. Jest redaktorem naczelnym czasopisma Zbornik radova Vizantološkog instituta. W latach 1982–1998 współtworzył encyklopedię Lexikon des Mittelalters[1].
Wybrane dzieła
(opracowano na podstawie materiału źródłowego[1])
- Vizantijska provincijska uprava u doba Paleologa (1972)
- The Byzantine Provincial Administration under the Palaiologoi (1988)
- Grad u Vizantiji: ogledi o društvu pozno-vizantijskog doba (2003)
- Vizantijski svet i Srbi (2009)
Przypisy
- 1 2 3 Maksimović, Ljubomir – Hrvatska enciklopedija. enciklopedija.hr. [dostęp 2023-08-19]. (chorw.).
Linki zewnętrzne
- Ljubomir Maksimović na stronie Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk (serb.)