Luigi Bettazzi
 | ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | ||
| Data i miejsce śmierci | ||
| Biskup Ivrea | ||
| Okres sprawowania |
od 1966 do 1999 | |
| Biskup pomocniczy Bolonii | ||
| Okres sprawowania |
od 1963 do 1966 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Prezbiterat |
4 sierpnia 1946 | |
| Nominacja biskupia |
10 sierpnia 1963 | |
| Sakra biskupia |
4 października 1963 | |
| Data konsekracji |
4 października 1963 | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy |
Gilberto Baroni | ||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Luigi Bettazzi (ur. 26 listopada 1923 w Treviso, zm. 16 lipca 2023 w Albiano d’Ivrea[1]) – włoski duchowny rzymskokatolicki, w latach 1966–1999 biskup Ivrea.
Życiorys
Święcenia kapłańskie przyjął 4 sierpnia 1946. Studiował teologię na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim i filozofię na Uniwersytecie Alma Mater w Bolonii[2]. 10 sierpnia 1963 został mianowany biskupem pomocniczym Bolonii ze stolicą tytularną Thagaste. Sakrę biskupią otrzymał 4 października 1963. 26 listopada 1966 objął rządy w diecezji Ivrea. 20 lutego 1999 przeszedł na emeryturę. Był jednym z włoskich biskupów, którzy w 1978 byli gotowi zostać zakładnikami w zamian za uwolnienie Sługi Bożego Alda Moro[3]. W chwili śmierci był ostatnim włoskim biskupem, który brał udział w Soborze watykańskim II[2].
Przypisy
- ↑ Riccardo Maccioni, È morto monsignor Bettazzi, costruttore di pace [online], avvenire.it, 16 lipca 2023 [dostęp 2023-07-16] (wł.).
- 1 2 Niezwykły jubileusz ostatniego żyjącego włoskiego uczestnika Soboru Watykańskiego II. ekai.pl, 2021-08-07. [dostęp 2023-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-16)].
- ↑ Trzech biskupów w zamian za Aldo Moro. wyborcza.pl, 2008-03-17. [dostęp 2023-07-16].
Bibliografia
- Luigi Bettazzi [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2019-01-01] (ang.).