Młyn w Konstantynowie Łódzkim

Młyn w Konstantynowie Łódzkim
Zabytek: nr rej. A/145 z 21.10.2013
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Konstantynów Łódzki

Adres

ul. Stanisława Moniuszki 54

Położenie na mapie Konstantynowa Łódzkiego
Mapa konturowa Konstantynowa Łódzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Młyn w Konstantynowie Łódzkim”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Młyn w Konstantynowie Łódzkim”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Młyn w Konstantynowie Łódzkim”
Położenie na mapie powiatu pabianickiego
Mapa konturowa powiatu pabianickiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Młyn w Konstantynowie Łódzkim”
Ziemia51°44′32,125″N 19°18′41,468″E/51,742257 19,311519

Młyn w Konstantynowie Łódzkim – drewniany młyn wodny zbożowy na rzece Łódce wybudowany na przełomie XIX i XX wieku, znajdujący się w Konstantynowie Łódzkim[1].

Historia miejsca

Według tradycji lokalnej młyn wodny w tej lokalizacji istniał jeszcze przed powstaniem osady fabrycznej Konstantynów, gdy tereny w pobliżu ujścia Łódki do Neru należały do wsi Żabice Wielkie[1]. W okresie tworzenia osady fabrycznej Konstantynów utworzony został w niej cech młynarzy (1822)[2]. Według opisu miasta z 1860 r., istniały w Konstantynowie dwa młyny wodne na Łódce (drugi z nich w okolicach dzisiejszej ulicy Krótkiej). Ten stan utrzymywał się do pierwszych lat międzywojennych. W okresie międzywojennym w Konstantynowie istniały również dwa młyny parowe, których budynki zostały przerobione na tkalnie mechaniczne oraz dwa młyny wiatrowe (wyłączone z użytkowania przed wybuchem II wojny światowej)[1][3].

Obecny młyn

Obecnie istniejący młyn został wybudowany na w końcu XIX lub początku XX w.[1][4] Początkowo był to budynek jednopiętrowy, na rzucie prostokąta, z dachem dwuspadowym krytym papą. Przed 1914 r. dobudowano drugie piętro. W latach 30. podmurowano ściany parteru. W okresie II wojny światowej był czynny i pracował pod zarządem niemieckim. Młyn jest wyposażony w parterową turbinownię. Początkowo był napędzany turbiną wodną, a następnie silnikiem na koks-gaz ssany. W latach 30. zainstalowano silnik elektryczny. Od 1947 r. był już wyłącznie młynem elektrycznym i przechodził kolejne zmiany wyposażenia wewnętrznego (walców i urządzeń czyszczących). Pracował na potrzeby miejscowych piekarń i rolników. W okresie PRL został upaństwowiony. W latach 70. był czynny i pozostawał poz zarządem Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w Kazimierzu nad Nerem[1]. Obecnie nieczynny.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Konstantynów Łódzki. Młyn wodny zbożowy, [w:] Krzysztof Baranowski, Katalog zabytków budownictwa przemysłowego w Polsce. T. IV, Województwo łódzkie. Z. 8, Powiaty Brzeziny i Łódź, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich ; Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1974, s. 48-49.
  2. ↑ Zarys historyczny [online], Gmina Konstantynów Łódzki [dostęp 2024-07-01].
  3. ↑ Józef Piekarski, Konstantynów od założenia do wybuchu II wojny światowej [online], 43bis, 7 października 2021 [dostęp 2024-07-01].
  4. ↑ Młyn wodny [online], Powiat Pabianicki, 24 sierpnia 2015 [dostęp 2024-07-01].

Linki zewnętrzne

  • Młyn wodny [w:] Powiat Pabianicki [online] [dostęp 2024-07-01]
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.