Orzeł Międzyrzecz (piłka nożna)

Orzeł Międzyrzecz

Pełna nazwa	Międzyrzecki Klub Sportowy Orzeł Międzyrzecz
Przydomek	Orły Niebiesko-Biali
Maskotka	Orzeł
Barwy	niebiesko-białe
Data założenia	15 kwietnia 1945 jako ZS Spójnia Międzyrzecz[1]
Liga	Klasa okręgowa, gr. gorzowska
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Adres	ul. Mieczysława Mikuły 1 66-300 Międzyrzecz
Stadion	Stadion Miejski w Międzyrzeczu (Pojemność: 2500)
Właściciel	Gmina Międzyrzecz
Prezes	Sebastian Góral
Trener	Dawid Kaniewski
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Strona internetowa

Orzeł Międzyrzecz — polski klub piłkarski mężczyzn (jednosekcyjny) z siedzibą w Międzyrzeczu, utworzony 15 grudnia 1994 na skutek połączenia Międzyzakładowego Ludowego Klubu Sportowego „Orzeł” Międzyrzecz z Klubem Sportowym „Sparta” Międzyrzecz, spadkobierca i kontynuator tradycji – założonego 15 kwietnia 1945 – wielosekcyjnego Międzyzakładowego Ludowego Klubu Sportowego „Orzeł” Międzyrzecz (najstarszego polskiego klubu sportowego w powiecie międzyrzeckim). Członek Lubuskiego Związku Piłki Nożnej i Gorzowskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej. W sezonie 2024/2025 występuje w klasie okręgowej, gr. gorzowskiej.

• 15 kwietnia 1945 – założenie pierwszej w historii Międzyrzecza polskiej organizacji sportowej, którą była drużyna piłkarska o nazwie Zrzeszenie Sportowe "Spójnia"
• 2 września 1945 – przekształcenie zrzeszenia w pierwszy w dziejach miasta polski klub sportowy (początkowo jednosekcyjny – piłkarski) o nazwie Sportowy Klub Spółdzielców "Orzeł" Międzyrzecz z własnym statutem, barwami (tęczowymi), władzami (prezes: Kazimierz Rudnicki) oraz lokalnymi spółdzielcami i rzemieślnikami, jako sponsorami
• jesień 1945 – rozgrywanie przez zespół pierwszych towarzyskich meczów przeciwko mieszkańcom okolicznych miejscowości (w Skwierzynie, Bledzewie, Świebodzinie, Dąbrówce Wlkp., Zbąszynku i Nowym Kramsku)
• 14 października 1945 – zorganizowanie pierwszego, oficjalnego meczu piłkarskiego w Międzyrzeczu po II wojnie światowej (towarzyskie spotkanie pomiędzy SKS "Orzeł" a Milicyjnym Klubem Sportowym "Błękitni" Międzyrzecz, zakończone zwycięstwem "Orłów")
• wiosna 1946 – zgłoszenie drużyny po raz pierwszy do zorganizowanych rozgrywek (najniższego wówczas – czwartego poziomu) – klasy C okręgu poznańskiego^[2]
• 3 maja 1946 – zwycięstwo w – rozgrywanym w Międzyrzeczu od 1 maja 1946 – trzydniowym turnieju o nazwie "Wiosenne Święto Sportu" i tym samym wywalczenie premierowego trofeum w historii klubu – okolicznościowego dyplomu
• jesień 1947 – wywalczenie mistrzostwa Klasy C i awans do Klasy B
• jesień 1948 – zmiana nazwy klubu na Klub Sportowy "Spójnia" Międzyrzecz (przyczyny nieznane)
• jesień 1949 – zdobycie mistrzostwa Klasy B i awans do Klasy A (najwyższego poziomu rozgrywkowego w województwie poznańskim)
• jesień 1950 – zajęcie ostatniego miejsca w Klasie A, skutkujące spadkiem do Klasy B
• wiosna 1951 – zatrudnienie Władysława Pieca, jako pierwszego trenera w dziejach klubu; utworzenie II zespołu seniorów i drużyny juniorów
• jesień 1951 – wywalczenie mistrzostwa Klasy B i awans do Klasy A
• wiosna 1952 – objęcie posady trenera (początkowo również grającego) przez Mieczysława Mikułę, piastującego to stanowisko najdłużej w dziejach klubu; przenosiny zespołu do nowo utworzonego okręgu zielonogórskiego
• grudzień 1954 – zaniechanie utrzymywania klubu przez lokalną spółdzielczość i związana z tym zmiana nazwy na Klub Sportowy "Sparta" Międzyrzecz (bez związku z powstałym w 1983 r. klubem o identycznej nazwie)
• jesień 1955 – zajęcie 4 miejsca w zielonogórskiej Klasie A; nawiązanie współpracy z międzyrzecką jednostką wojskową
• wiosna 1956 – zmiana nazwy klubu na Wojskowy Klub Sportowy "Orzeł" Międzyrzecz
• jesień 1956 – wywalczenie mistrzostwa zielonogórskiej klasy A, skutkującego awansem do nowo powstałej ligi okręgowej; wywalczenie wicemistrzostwa województwa zielonogórskiego przez drużynę juniorów
• 1958 – objęcie stanowiska prezesa klubu przez pułkownika Jana Stachurę, który bezpośrednio – a od 1962 po służbowym przeniesieniu do Wrocławia pośrednio – sprowadził do klubu wielu znakomitych piłkarzy (m.in. Pawła Kąska, Henryka Przybyłę, Waltera Rzyskę, czy Zdzisława Merskiego)
• 1962 – debiut Waldemara Stachurskiego w reprezentacji Polski do lat 23, jako pierwszego i dotychczas jedynego w dziejach klubu (mecz z Izraelem we Wrocławiu)
• lato 1963 – zakończenie współpracy z międzyrzecką jednostką wojskową
• lato 1964 – objęcie patronatu nad klubem przez kilka międzyrzeckich przedsiębiorstw budowlanych z Przedsiębiorstwem Produkcji Betonu "PUBR" na czele (zmiana nazwy na Międzyzakładowy Ludowy Klub Sportowy "Orzeł" Międzyrzecz); prezesem został Krzysztof Szuń (powszechnie uznawany za najlepszego w historii klubu)
• lato 1966 – wywalczenie mistrzostwa zielonogórskiej ligi okręgowej (po barażowym remisie 2:2 i zwycięstwie 3:1 nad Promieniem Żary w Zielonej Górze); zajęcie 3 miejsca w turnieju barażowym o wejście do II ligi
• lato 1967 – wywalczenie 3. miejsca w mistrzostwach województwa zielonogórskiego przez zespół juniorów
• 1 maja 1967^[3] – zdobycie Pucharu Polski na szczeblu zielonogórskiego OZPN (po zwycięstwie 3:0 w finale nad Polonią Nowa Sól). Skład drużyny: Lachowicz, Socha, W. Madałkiewicz, Bratkowski, Baszyński, Szewczyk, Przybyła, Krupa, Kaszubski, Reluga, Anioł, Romanowski, L. Madałkiewicz. W kolejnej fazie rozgrywek, tym razem na szczeblu centralnym Orzeł pokonał 2:1 Górnika Wałbrzych. Zespół z Międzyrzecza odpadł w II rundzie ze Śląskiem Wrocław 0-0, 3-4 w karnych.
• lato 1968 – zajęcie 15. miejsca w lidze międzywojewódzkiej, skutkujące spadkiem drużyny do ligi okręgowej (IV ligi)
• lato 1967 – wywalczenie 3. miejsca w mistrzostwach województwa zielonogórskiego przez zespół juniorów

Stadion Miejski w Międzyrzeczu – otwarty 1 maja 1936, jako "Plac Majowy".

• Pojemność: ok. 2500 miejsc (w tym 1300 siedzących)
• Rekord frekwencji: ok. 4000 widzów (10 września 1985 Orzeł Międzyrzecz – Lech Poznań)
• Wymiary boiska: 101 m x 68 m
• Oświetlenie: jest^[1]

• Mistrzostwo zielonogórskiej ligi okręgowej (ówczesna III liga) w sezonie 1965/1966 (mistrzostwo województwa zielonogórskiego)
• Udział w barażach o awans do II ligi w sezonie 1965/1966
• 8. miejsce w III lidze – 1966/1967, 1991/1992
• 1/16 finału Pucharu Polski – 1968/1969
• Puchar Polski OZPN Zielona Góra – 1967/1968^[1]

• czerwiec 1982 – z Klubem Sportowym „Zdrowie” Obrzyce-Międzyrzecz (po połączeniu – nazwa klubu bez zmian)
• 15 grudnia 1994 – z Klubem Sportowym „Sparta” Międzyrzecz (po połączeniu – dodanie członu "Sparta" do nazwy klubu)^[1]

• KS Orzeł Międzyrzecz
• MKS Orzeł Międzyrzecz AZS-AWF

• Oficjalna strona internetowa klubu (pol.)
• Orzeł Międzyrzecz (piłka nożna) w bazie 90minut.pl (pol.)