Majordom (średniowiecze)

Majordom (łac. maiordomus, staropol. domarad, czyli starszy domu) – w średniowiecznej Europie urzędnik zarządzający dworem możnowładcy, marszałek dworu. Do jego obowiązków należało ściąganie podatków, dowodzenie wojskiem królewskim i przewodnictwo sądowi pałacowemu.

W państwie Franków za czasów dynastii Merowingów patrymonialne pojmowanie władzy przez władców państwa Franków spowodowało umocnienie się pozycji majordomów, a w końcu przejęcie przez Pepina Krótkiego władzy – od jego koronacji w 751 roku urząd ten przestał istnieć.

Majordomowie Austrazji

Majordomowie Neustrii

  • Landric, za Chlotara II, prawdopodobnie także w Austrazji
  • Gundoland (613 lub 616–639)
  • Aega (639–641), także w Burgundii
  • Erchinoald (641–658)
  • Ebroin (658–673)
  • Wulfoald (673–675), także w Austrazji (662–680)
  • Leudesius (675)
  • Ebroin (675–680), ponownie
  • Waratton (680 lub 681–682)
  • Gislemar (682), zmarł 683 lub 684
  • Waratton (680 lub 682–684 lub 686), ponownie
  • Berchar (686–688 lub 689), pokonany w bitwie pod Tertry przez Pepina z Herstalu w 687, zamordowany w 688 lub 689
  • Pepin z Heristalu (688–695), reprezentowany przez swojego stronnika Nordeberta
  • Grimoald II (695–714)
  • Teudoald (714–715), także w Austrazji
  • Ragenfrid (715–718), objął władzę w Neustrii w 714 lub 715, lecz został pokonany przez Karola Młota w 717 i ostatecznie uciekł z kraju w 718, zmarł 731
  • Karol Młot (718–741), także w Austrazji (715–741)
  • Pepin Krótki (741 lub 742–751), także w Austrazji (747–751), król Franków od 751 (zmarł 768)

Majordomowie Burgundii

  • Warnachar I (596–599)
  • Berthoald
  • Protadius
  • Klaudiusz
  • Warnachar II (613–626), także w Austrazji
  • Godinus (626–627)
  • Brodulf (627–628)
  • Aega (639–641), także w Neustrii
  • Flaochad (642)
  • Radobertus (642–662)