Marcin Giełzak
| Data urodzenia |
14 października 1987 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
publicysta, podkaster, przedsiębiorca |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
Marcin Giełzak (ur. 14 października[1][2] 1987[2]) – polski publicysta i podkaster, historyk, przedsiębiorca, popularyzator finansowania społecznościowego jako kapitalizmu dla mas[3].
Życiorys
Pochodzi z Łodzi[4]. Jest absolwentem historii i zarządzania na Uniwersytecie Łódzkim.
Zaczynał karierę od prowadzenia kampanii w mediach społecznościowych[5][6][7]. W 2014 ogłosił nakładem poznańskiego wydawnictwa Nauka i Informacje książkę Antykomuniści lewicy. Lidia i Adam Ciołkoszowie jako historycy socjalizmu polskiego, współfinansowaną przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W 2015 opublikował z Bartoszem Filipem Malinowskim (absolwentem stosunków międzynarodowych i dziennikarstwa UŁ[8], dziennikarzem „Studia Opinii” Stefana Bratkowskiego i „Liberté!”[9], konsultantem NATO Strategic Communications w zakresie międzynarodowej współpracy ze środowiskiem naukowym[10]) Crowdfunding. Zrealizuj swój pomysł ze wsparciem cyfrowego tłumu (wyd. Helion). W tym samym roku założył z Malinowskim fundację We the Crowd[a], w której zajmował stanowisko wiceprezesa do jej likwidacji w 2019[11], a także z Malinowskim i Łukaszem Małeckim spółkę MGM HR Solutions działającą pod marką ShareHire, w której sprawował do 2021 funkcję wiceprezesa[5][6][12][13][14]. Pierwszym klientem społecznościowej platformy rekrutacyjnej ShareHire był w tym samym roku startup bankowy Alior Bank, który skorzystał z usługi do obsadzenia nowo utworzonych placówek we wszystkich województwach[5][6]. Jako dostawca usług dla wielkich banków, firm wielkiej czwórki i korporacji Giełzak włączył się do dyplomacji gospodarczej[15]. W 2018 przygotował z innymi autorami Polski model gościnności. Podręcznik szkoleniowy dla Fundacji Republikańskiej przy wsparciu Funduszu Inicjatyw Obywatelskich[16]. W lutym 2021 Giełzak odszedł z ShareHire i został menedżerem innowacji w firmie Beesfund S.A. należącej do Arkadiusza Regieca[15]. W 2023 ukazała się w wydawnictwie Theatrum Illuminatum Piotra Napierały jego książka Wieczna lewica. Myśli i aforyzmy[17].
Od stycznia 2023[18][b] współprowadzi z Jakubem Dymkiem podcast „Dwie Lewe Ręce”, komentujący polską i światową politykę, gospodarkę i kulturę z lewicowo-patriotycznej perspektywy[20][21][22]. Gośćmi podcastu byli kolejno m.in. Paulina Matysiak[23], Jacek Bartosiak[24], Antoni Dudek[25][26], Rafał Chwedoruk[27], Jan Śpiewak[28], Krzysztof Bosak[29], Mateusz Morawiecki[30], Adrian Zandberg[31] i Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz[32]. Po rozpoczęciu współpracy z Dymkiem Giełzak zrezygnował ze stanowiska dyrektora zarządzającego w Beesfund, które przynosiło mu większy dochód niż prowadzenie podcastu[13][20].
W lutym 2024 zarejestrował z Jakubem Dymkiem fundację pod nazwą Centrum Demokracji Społecznej z siedzibą w Łodzi, w której pełni funkcję prezesa. Do celów fundacji należy wypracowywanie „optymalnych i zgodnych z zasadami sprawiedliwości społecznej rozwiązań w sprawach publicznych” i rozwój „socjaldemokratycznego nurtu refleksji politycznej”[33].
Jest członkiem think tanku[34] i rady Fundacji Ambitna Polska (od jej założenia w 2018[35]), dyrektorem wykonawczym Projektu Konsens Czesława Bieleckiego[13][c] i wiceprezesem Federacji Organizacji Obywatelskiej[1]. Zasiadał jako przedstawiciel Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Radzie Programowej EC1 Łódź – Miasto Kultury[37]. Współpracownik Fundacji Republikańskiej[13][38], publicysta „Polityki”, „Rzeczpospolitej”[39], „HRnews”, „Krytyki Politycznej”, „Liberte!”[40], „Mam StartUp”[41], „Midrasza” „Nowego Marketingu”, „Nowego Obywatela”[40], magazynu geopolitycznego „Układ Sił”[42] i „Wszystkiego Co Najważniejsze”[43][44]. Był gościem m.in. programu „Wieczorny Express”[45] i Witolda Jurasza jako ekspert od polityki francuskiej[43]. Współpracował z Polską Agencją Prasową jako ekspert od nowoczesnych technologii i innowacyjnych modelów biznesowych[40].
Poglądy
Określa się jako „bezpartyjny PPS-owiec”[46], „klasyczny radykał”[17], socjaldemokrata[47] i antykomunista[48]. W eseju dla „Wszystkiego Co Najważniejsze” z 2017 opowiedział się za stworzeniem pozytywnego mitu III Rzeczypospolitej, za koncentracją władzy wykonawczej i jednoizbowym parlamentem, za nadaniem instytucjom państwowym bardziej republikańskiego charakteru, za asymilacją polityczną mniejszości ukraińskiej i za wypracowaniem „na nowo trzeciej drogi społeczno-ekonomicznej” na bazie programu Samorządnej Rzeczypospolitej Bronisława Geremka z 1981[49]. W 2020 wyraził przekonanie, że „w warunkach polskich lewica albo będzie patriotyczna, albo nie będzie jej wcale”[50].
W 2021 przyznał, że jego zaangażowanie w „rewolucję społecznościową”, opartą na koncepcjach demokracji elektronicznej, prosumenta i bystrego tłumu, ewoluowało do formy, która uwzględnia potrzebę regulacji instytucjonalnej. Jako cel popularyzowanego przez siebie społecznościowego finansowania udziałowego wskazał wytworzenie „ludowego kapitalizmu”, który polegałby na upowszechnieniu mikroinwestycji oraz własności prywatnej akcji i udziałów w społeczeństwie masowym[15].
Wyróżnienia
- 2012: wyróżnienie w konkursie im. Władysława Pobóg-Malinowskiego za najlepszy debiut historyczny roku w zakresie historii najnowszej przyznane przez Instytut Pamięci Narodowej za pracę „Antykomuniści lewicy. Lidia i Adam Ciołkoszowie jako historycy socjalizmu polskiego”[51].
- 2014: wyróżnienie w 5. edycji konkursu Forum Odpowiedzialnego Biznesu „Pióro odpowiedzialności” w kategorii „artykuł prasowy – media elektroniczne” za artykuł „Pepsi Refresh: przeszłość i przyszłość pewnego złudzenia”[52].
- 2015: nagroda dla ShareHire w konkursie „Mam Pomysł na Biznes” przyznana przez Accenture, Business Link oraz Uniwersytet Łódzki[53].
- Odznaka Honorowa za Zasługi dla Rozwoju Gospodarki Rzeczypospolitej Polskiej (2023)[54].
- 2024: nagroda Diament Patronite 2024 w kategorii: Podcast[55] .
- 2024: laureat konkursu Instytutu Dyskursu i Dialogu (INDiD) „Dobry Dziennikarz” w kategorii: Nowe Media za wywiad „Zbigniew Parafianowicz vs. Dwie Lewe Ręce: Czy Ukraina ma przyszłość na Zachodzie?” (wraz z Jakubem Dymkiem)[56][57].
- 2024: nagroda publiczności Konkursu im. redaktora Janusza Majki „Podcast roku” 2024 za podcast „Dwie Lewe Ręce” (wraz z Jakubem Dymkiem)[58].
Publikacje
- Antykomuniści lewicy. Lidia i Adam Ciołkoszowie jako historycy socjalizmu polskiego, Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2014, ISBN 978-83-63795-65-8.
- Crowdfunding. Zrealizuj swój pomysł ze wsparciem cyfrowego tłumu, Onepress, Gliwice: Wydawnictwo Helion, 2015, ISBN 978-83-283-0341-6 (współautor: Bartosz Filip Malinowski).
- Polski model gościnności, Fundacja Republikańska, listopad 2018 (współautorzy: Olga Groszek, Michał Kmieć, Teodor Sobczak, Artur Wywigacz)[38].
- Nowe modele finansowania kultury, Fundacja Ambitna Polska, 2020, ISBN 978-83-954304-3-5 (współautorzy: Janusz Wdzięczak, Natalia Piórczyńska, Krzysztof Maj, Paweł Wasilewski).
- „Alternatywa socjalistyczna” czy „jedność narodowa”? U źródeł sporu Adama Ciołkosza i Zygmunta Zaremby o przywództwo w emigracyjnej PPS, [w:] O niepodległość i socjalizm. Studia i szkice z dziejów Polskiej Partii Socjalistycznej, red. Kamil Piskała i Maciej Żuczkowski, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2020, ISBN 978-83-8098-332-8.
- Wieczna lewica, Poznań: Wydawnictwo Theatrum Illuminatum, 2023, ISBN 978-83-966783-4-8; wydanie II poprawione, Warszawa: Wydawnictwo Prześwity, 2024, ISBN 978-83-8175-683-9.
Uwagi
- ↑ Do fundacji prawdopodobnie odnosi się określenie „pierwszy think tank zajmujący się tematyką rozwiązań społecznościowych”[5][6].
- ↑ Od kwietnia 2023 oprócz wersji ogólnodostępnej w YouTube także w serwisie Patronite[19].
- ↑ W radzie Projektu Konsens zasiadają Władysław Bartoszewski, Jan Parys i Maciej Zalewski[36].
Przypisy
- 1 2 Marcin Giełzak [online], rejestr.io [dostęp 2024-12-09].
- 1 2 Marcin Giełzak – Infomacje, [w:] Facebook [online].
- ↑ Marcin Giełzak, Finansowanie przez tłum, „Nowy Obywatel”, 65 (14), 14 listopada 2014 [zarchiwizowane z adresu 2024-10-11].
- ↑ Błażej Bembnista, Jakub Dymek i Marcin Giełzak: Siłą Bydgoszczy jest to, że nie jest Warszawą [WYWIAD] [online], metropoliabydgoska.pl, 12 listopada 2024 [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- 1 2 3 4 Jarosław Zaradkiewicz, Młodzi pomysłowi [online], Biuro Promocji Zatrudnienia i Obsługi Działalności Gospodarczej Urzędu Miasta Łodzi, 8 grudnia 2015 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-20].
- 1 2 3 4 Jarosław Zaradkiewicz, Młodzi pomysłowi, „Łódź Kreuje Innowacje”, 8 (3), 2015, s. 19–20.
- ↑ Marcin Giełzak, 100 dni ShareHire [online], blog.sharehire.pl [dostęp 2025-02-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-17].
- ↑ Bartosz Filip Malinowski [online], Nowy Obywatel [zarchiwizowane z adresu 2020-09-26].
- ↑ Bartosz Filip Malinowski [online], Antyweb [zarchiwizowane z adresu 2022-01-23].
- ↑ O sobie? Pozwól, że będę mówił... kolorami [online], Bartosz Filip Malinowski [zarchiwizowane z adresu 2021-11-12].
- ↑ Fundacja "We the Crowd" (0000555562), Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2024-11-19].
- ↑ MGM HR Solutions (0000550354), Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2024-11-19].
- 1 2 3 4 Komitet programowy [online], Projekt Konsens [dostęp 2024-11-19] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ Sylwia Wojtas i inni, Polish Startup Ecosystem Catalogue, Warszawa: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, 2015, s. 78–79.
- 1 2 3 Marcin Giełzak dołącza do Beesfund S.A. [online], comparic.pl, 15 lutego 2021 [zarchiwizowane z adresu 2025-02-23].
- ↑ Polski model gościnności : podręcznik szkoleniowy / autorzy: Marcin Giełzak, Olga Groszek, Michał Kmieć, Teodor Sobczak, Artur Wywigacz ; współpraca Maria Wojas [online], Biblioteka Narodowa [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- 1 2 Marcin Giełzak, Wieczna lewica, Poznań: Wydawnictwo Theatrum Illuminatum, 2023, s. 21 [dostęp 2025-02-19].
- ↑ [000] Co my tu robimy i po co komu „Dwie Lewe Ręce"? [online], Dwie Lewe Ręce, 21 stycznia 2023.
- ↑ Pierwszy cel osiągnięty w 24h! Dziękujemy! [online], Dwie Lewe Ręce, 19 kwietnia 2023 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- 1 2 Rafał Pikuła, Matylda Grodecka, Mają dwie lewe ręce, ale im się udało. Tak dwaj goście w marynarkach rozpalili internet [online], spidersweb.pl, 24 maja 2024 [dostęp 2025-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-27].
- ↑ Dwie lewe ręce | Katalog Podkastów [online], podkasty.info [dostęp 2025-02-02].
- ↑ Maciej Strzembosz, Po co Polsce lewica? I kiedy powstanie w końcu partia Dwie Lewe Ręce [online], Rzeczpospolita, 9 listopada 2024 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-17].
- ↑ Czy Palikot i Wojewódzki powinni usłyszeć zarzuty?, [w:] Dwie Lewe Ręce [online], Facebook, 8 kwietnia 2023 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ W najnowszym odcinku gościmy Jac[ka] Bartosiak[a], z którym rozmawiamy m.in. o Armii Nowego Wzoru i Państwie Starego Wzoru, o grze z Ameryką i wbrew Ameryce, o doktrynach nuklearnych i geoekonomicznych, o aktualności Spykmana, ale także Marksa, [w:] Dwie Lewe Ręce [online], Facebook, 23 kwietnia 2023 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ Antoni Dudek vs. Dwie Lewe Ręce: IIIRP… [online], creators.spotify.com, 3 czerwca 2023 [dostęp 2025-02-02].
- ↑ Chcieliście – macie. 2h rozmowy z prof. Antoni Dudek, która przerodziła się w debatę o państwie opiekuńczym, podatkach, dochodzie podstawowym i naturze polityki, [w:] Dwie Lewe Ręce [online], Facebook [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ Odcinek-petarda (lub, jak powiedziałby Marcin, tour de force): od brytyjskiego punka lat 80., przez polski PPS, ukraiński nacjonalizm, interwencje USA w europejską politykę, aż po wielkie korporacje i Paradę Równości, [w:] Dwie Lewe Ręce [online], Facebook, 17 czerwca 2023 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ Dominik Senkowski, Nowa prowadząca na kanale Dwie Lewe Ręce [online], Wirtualnemedia.pl, 8 sierpnia 2024 [zarchiwizowane z adresu 2024-08-08].
- ↑ Krzysztof Bosak vs. DLR: podatki, mieszkania, imigracja, historia [online], podcasts.apple.com, 19 kwietnia 2024 [dostęp 2025-02-02].
- ↑ Mateusz Morawiecki [online], facebook.com, 16 października 2024 [dostęp 2025-02-02].
- ↑ Adrian Zandberg vs. DLR: Inna polityka jest... konieczna? [online], podcasts.apple.com, 14 grudnia 2024 [dostęp 2025-02-02].
- ↑ Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz vs. DLR: Czasy europejskiej wygody się skończyły. [online], podcasts.apple.com, 23 lutego 2025 [dostęp 2025-03-03].
- ↑ Fundacja Centrum Demokracji Społecznej (0001086911), Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2024-11-19].
- ↑ Marcin Giełzak | Radio Łódź – Radio Łódź [online], radiolodz.pl, 25 września 2020 [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- ↑ Fundacja "Ambitna Polska" (0000732603), Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2024-11-19].
- ↑ Projekt Konsens (0000888477), Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2024-11-19].
- ↑ Rada programowa [online], ec1lodz.pl [dostęp 2024-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2024-02-24].
- 1 2 Marcin Giełzak, [w:] Instytut Spraw Obywatelskich [online], instytutsprawobywatelskich.pl [dostęp 2024-12-10] (pol.).
- ↑ Marcin Giełzak [online], Kongres Polityki Miejskiej i Regionalnej, 12 sierpnia 2024 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- 1 2 3 Marcin Giełzak [online], blog-wydawnictwo.uni.lodz.pl [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- ↑ Marcin Giełzak – książki, ebooki, audiobooki – księgarnia ekonomiczna Onepress [online], onepress.pl [dostęp 2024-12-10].
- ↑ Marcin Giełzak: Z komunizmem walczy się do ostatniego naboju, a potem na bagnety (Kontrasty #8) [online], Bednarski Podcast (Konrad Czarnecki), 17 listopada 2023 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- 1 2 05.09.2024 Debata: "Czy Francja skręci w kierunku Rosji?" [online], Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego, 30 sierpnia 2024 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ Marcin GIEŁZAK • Wszystko co najważniejsze [online], Wszystko co najważniejsze [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- ↑ Gośćmi w programie #WieczornyExpress będą gen. Leon Komornicki, były zastępca szefa Sztabu Generalnego WP, a także politolog Piotr Strzembosz i publicysta Marcin Giełzak [online], Facebook, 19 czerwca 2023 [zarchiwizowane z adresu 2024-11-19].
- ↑ Marcin Giełzak, Wieczna lewica, Poznań: Wydawnictwo Theatrum Illuminatum, 2023, s. 10 [dostęp 2025-02-19].
- ↑ Jakub Dymek, Giełzak: Nie przepraszam za socjaldemokrację [online], To nie jest blog., 7 maja 2021 [dostęp 2025-02-19].
- ↑ Szymon Majewski, Lewica żyje (wywiad z dr. Marcinem Giełzakiem), „Nowy Obywatel”, 94 (43), Łódź: Stowarzyszenie "Obywatele Obywatelom", 2023, s. 70–72 [dostęp 2025-02-20] (pol.).
- ↑ Marcin Giełzak, Trzecia Rzeczpospolita bez mitu. Polska do zbudowania. Razem [online], Wszystko Co Najważniejsze, 10 listopada 2017 [zarchiwizowane z adresu 2019-12-31].
- ↑ Michał Sobczyk, Na czym powinna opierać się polityka historyczna lewicy? [online], Tygodnik Przegląd, 20 stycznia 2020 [zarchiwizowane z adresu 2020-10-27].
- ↑ IPN, Uroczyste wręczenie nagród laureatom Konkursu im. Władysława Pobóg-Malinowskiego na Najlepszy Debiut Historyczny Roku 2011 – Warszawa, 8 lutego 2012 [online], ipn.gov.pl, 8 lutego 2012 [dostęp 2024-12-22] (pol.).
- ↑ Marcin Giełzak, Pepsi Refresh: przeszłość i przyszłość pewnego złudzenia, [w:] Forum Odpowiedzialnego Biznesu [online], odpowiedzialnybiznes.pl [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- ↑ Michał Frąk, Nowy łódzki start-up. Pieniądze za polecenie pracownika [online], Gazeta Wyborcza, 18 września 2015 [dostęp 2024-12-22] (pol.).
- ↑ Marcin Giełzak na LinkedIn: We the Crowd, ShareHire, a teraz Devsfirst, ale też łódzki i europejski… [online], pl.linkedin.com, 2023 [dostęp 2024-12-10].
- ↑ Patronite, Gala Patronite Forum 2024 [online], patronite.pl, 10 maja 2024 [dostęp 2024-12-22] (pol.).
- ↑ Wiktor Nowak, Dobry Dziennikarz 2024 – nominacje – Dobrzy Dziennikarze [online], 20 listopada 2024 [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- ↑ Dziennikarze RP, Z ANGORY nr 50 [online], Portal Stowarzyszenia Dziennikarzy RP, 8 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-09].
- ↑ Poznaliśmy laureatów Konkursu im. redaktora Janusza Majki “Podcast roku” 2024 [online], wirtualnywydawca.pl, 5 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-09] (pol.).