Maria Franciszka Sabaudzka (1914–2001)

Maria Franciszka Sabaudzka
Maria Franciszka Anna Romana Sabaudzka
Maria Francesca Anna Romana di Savoia[1]
ilustracja
Herb
Wielki herb Króla Włoch (1890-1946)
Jej Królewska Wysokość Księżniczka Włoch[2]
Księżna Parmy
Dynastia

Dynastia sabaudzka

Rodzina

Sabaudzka-Carignano

Data i miejsce urodzenia

26 grudnia 1914[3][4][5][6][7][8][9][10]
Rzym

Data i miejsce śmierci

4 grudnia 2001[5]
Mandelieu-la-Napoule

Ojciec

Wiktor Emanuel III Włoski

Matka

Helena Czarnogórska

Mąż

Ludwik Burbon-Parma

Dzieci

Guy Sykstus Robert Ludwik Wiktor
Remigiusz Franciszek
Chantal Maria
Jan-Bernard Remigiusz

Odznaczenia
Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Order Krzyża Gwiaździstego Kawaler/Dama Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji – Zakon Maltański (SMOM)
Heraldyczna korona Króla Włoch
Zdjęcie ślubne Marii Franciszki i Ludwika Karola Burbon-Parma - 1939-01-23

Maria Franciszka Anna Romana Sabaudzka (wł. Maria Francesca Anna Romana) (ur. 26 grudnia 1914 w Rzymie, zm. 4 grudnia 2001 w Mandelieu-la-Napoule)[11][12][5] – księżniczka Włoch, Etiopii i Albanii oraz poprzez małżeństwo księżna Parmy.

Życiorys

Wyszła za mąż 23 stycznia 1939 roku[3][4][5][6][7][8][9][10][13][14][15], w kaplicy Pawła na Kwirynale w Rzymie, za Ludwika Karola Burbona(wł.), (ur. 5 grudnia 1899 w Schwarzau am Steinfeld, Austro-Węgry, obecnie Austria, – zm. 4 grudnia 1967 Mandelieu-la-Napoule, Francja)[11], syna Roberta I Burbona księcia Parmy i Marii Antoniny Braganza, infantki Portugalii. Ludwik był młodszym bratem Zyty Burbon-Parmeńskiej, ostatniej cesarzowej Austrii i królowej Węgier. Małżeństwo to przypieczętowało pojednaniem rywalizujących rodzin królewskich[3]. Młoda para została przyjęta przez papieża Piusa XI na 15 minutowej audiencji prywatnej bezpośrednio po ceremonii zaślubin. Maria skorzystała z przywileju białego stroju przysługującego włoskim księżnym z domu panującego[15].

Maria bardzo często brała udział w królewskich uroczystościach i imprezach, zawsze pokazując, uczucia miłosierdzia i miłości ojczyzny. Niektóre zdjęcia przedstawiają ją z ojcem na polach bitew pokrzepiających młodych poborowych[4].

Była zawsze bardzo popularna, i w Rzymie istnieje do dzisiaj szkoła jej imienia[3][4].

W 1943 roku została internowana w niemieckim obozie koncentracyjnym, z dwojgiem dzieci i mężem. W 1945 roku wyzwoliły ich wojska anglo-amerykanie i powrócili do Włoch[3][4][13]. Po referendum, które zniosło monarchię, przeniosła się do Mandelieu[3][4].

W 1967 roku owdowiała[16] i od tego czasu zniknęła prawie całkowicie z życia publicznego, z wyjątkiem pogrzebu brata Humberta, w 1983[3][4]. Kolejnym ciosem dla niej była śmierć pierworodnego syna Guya w 1991 roku[3][4][17].

Wnuki kilka razy próbowały ją przekonać do napisania pamiętników, ale ona odrzuciła wszystkie oferty – nie chciała pisać o cierpieniach lat spędzonych w niemieckim obozie koncentracyjnym[3][4].

Potomkowie

Małżeństwo miało czworo dzieci[3][4][7]:

  • Gwidon Sykstus Ludwik Robert Wiktor (fr. Guy Sixte Louis Robert Victor) Burbon-Parma (1940–1991)[2].
  • Remigiusz Franciszek (fr. Rémy François) Burbon-Parma (1942)[2].
  • Chantal Maria (fr. Chantal Marie) Burbon-Parma (1946)[2].
  • Jan Bernard Remigiusz (fr. Jean Bernard Rémy) Burbon-Parma (1961).

Rodowód[5][6][7]

 
 
 
 
 
 Karol Albert Sabaudzki
 
 
 Wiktor Emanuel II
 
 
 
 
 
 
 Maria Teresa Toskańska
 
 
 Humbert I
 
 
 
 
 
 
 Rajner Józef Habsburg-Lotaryński
 
 
 Maria Adelajda Habsburg-Lotaryńska
 
 
 
 
 
 
 Maria Elżbieta Sabaudzka
 
 
 Wiktor Emanuel III
 
 
 
 
 
 
 Karol Albert Sabaudzki
 
 
 Ferdinand Sabaudzki-Genua
 
 
 
 
 
 
 Maria Teresa Toskańska
 
 
 Małgorzata Sabaudzka-Genua
 
 
 
 
 
 
 Jan Saksoński
 
 
 Elżbieta Saksońska
 
 
 
 
 
 
 Amelia Augusta Wittelsbach
 
Maria Franciszka Sabaudzka
 
 
 
 
 
 Stanisław Petrović-Njegoš
 
 
 Mirosław Petrović-Njegoš
 
 
 
 
 
 
 Krystyna Vrbitsa
 
 
 Mikołaj I Czarnogórski
 
 
 
 
 
 
 Smok Marcinowicz
 
 
 Anastazja Marcinowicz
 
 
 
 
 
 
 Stanisława Marcinowicz
 
 
 Helena Czarnogórska
 
 
 
 
 
 
 Piotr Perkov Vukotić
 
 
 Piotr Vukotić
 
 
 
 
 
 
 Stanisława Milicz
 
 
 Milena Vukotić
 
 
 
 
 
 
 Tadeusz Vervodić
 
 
 Helena Vervodić
 
 
 
 
 
 
 Milica Pavičević
 

Ordery i tytuły honorowe[11]

Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Dama Wielkiego Krzyża Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch)[12][5]

Order Krzyża Gwiaździstego Dama Orderu Krzyża Gwiaździstego (Austro-Węgry)[11][12][5]

Kawaler/Dama Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji – Zakon Maltański (SMOM) Dama Wielkiego Krzyża Łaski i Dewocji Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana, z Jerozolimy, z Rodos, i z Malty[11][12][5]

Przypisy

  1. ↑ Jirí Louda, Michael MacLagan: Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe. Wyd. 2. Londyn, Wielka Brytania: Little, Brown and Company, 1999. Cytat: table 122. (ang.).
  2. 1 2 3 4 C. Arnold McNaughton: A Royal Genealogy, in 3 volumes. T. 1. Londyn, Wielka Brytania: Garnstone Press, 1973, s. 449.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 mp: Le figlie di re Vittorio Emanuele III e della regina Elena Le 4 principesse italiane: Iolanda, Mafalda, Giovanna e Maria. 2013-07-11. [dostęp 2016-05-27]. (wł.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Jennifertudor: Maria Francesca di Savoia, La principessa che fu internata in un campo di concentramento. 2012-02-09. [dostęp 2016-05-27]. (wł.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 La Società Genealogia Italiana (autor zbiorowy): Enciclopedia genealogica del Mediterraneo. [dostęp 2016-05-27]. (wł.).
  6. 1 2 3 Davide Shamà: GENEALOGIE DELLE FAMIGLIE NOBILI ITALIANE. [dostęp 2016-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-08)]. (wł.).
  7. 1 2 3 4 (autor zbiorowy): The Peerage. 2005-06-21. [dostęp 2016-05-27]. (ang.).
  8. 1 2 Marcellus Donald R. von Redlich: Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne’s Descendants. T. I. Baltimore, Maryland, U.S.A.: Genealogical Publishing Company, 1941, s. 75. Cytat: reprint 2012. (ang.).
  9. 1 2 Noah Gregory Tutak (redaktor): GENi. 2014-10-29. [dostęp 2016-05-27].
  10. 1 2 Leonardo ADV S.r.l. (autor zbiorowy): Cronologia. [dostęp 2016-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-07)]. (wł.).
  11. 1 2 3 4 5 Royal House of Italy. chivalricorders.org. [dostęp 2015-06-24]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 Revolvy (autor zbiorowy): Revolvy. [dostęp 2016-06-07]. (ang.).
  13. 1 2 nieznany: Albero Genealogico dal 1630 al 1946. [dostęp 2016-05-27]. (wł.).
  14. ↑ Ofir Friedman (redaktor): GENi. 2014-12-15. [dostęp 2016-05-27].
  15. 1 2 Arnaldo Cortesi. ITALIAN PRINCESS MARRIED IN ROME; ROYAL NEWLYWEDS. „The New York Times”, s. 1, 1939-01-24. New York City: The New York Times Company. ISSN 0362-4331. OCLC 1645522. [dostęp 2016-06-08]. (ang.).
  16. ↑ (autor zbiorowy): The Peerage. 2003-05-10. [dostęp 2016-05-27]. (ang.).
  17. ↑ MUORE IL PRINCIPE GUY BORBONE ERA NIPOTE DI VITTORIO EMANUELE. „La Repubblica”, 1991-03-15. Milano: Divisione Stampa Nazionale – Gruppo Editoriale L’Espresso Spa – P.Iva 00906801006. [dostęp 2016-05-27]. (wł.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.