Maria Rosa Quario
| Data i miejsce urodzenia |
24 maja 1961 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub |
Sci Club Courmayeur | |||||||||
| Wzrost |
163 cm | |||||||||
| Debiut w PŚ |
8.12 1977, Val d’Isère (19. miejsce – gigant) | |||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ | ||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ | ||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Maria Rosa Carla Anita Quario (ur. 24 maja 1961 w Mediolanie) – włoska narciarka alpejska.
Kariera
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 8 grudnia 1977 roku w Val d’Isère, gdzie zajęła 19. miejsce w gigancie[1]. Pierwsze punkty (do końca sezonu 1977/1978 punkty zdobywało 10 najlepszych zawodniczek) wywalczyła 8 stycznia 1979 roku w Les Gets, gdzie zajęła siódme miejsce w slalomie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 27 stycznia 1979 roku w Mellau, wygrywając rywalizację w slalomie. W zawodach tych wyprzedziła Austriaczkę Annemarie Moser-Pröll i Francuzkę Perrine Pelen. W kolejnych startach jeszcze 14 razy stawała na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 30 stycznia 1983 roku w Les Diablerets, 12 lutego 1983 roku w Wysokich Tatrach i 14 grudnia 1983 roku w Sestriere była najlepsza w slalomach. Ostatni raz w czołowej trójce znalazła się 19 marca 1985 roku w Park City, gdzie była trzecia w slalomie. W sezonie 1981/1982 zajęła dziesiąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonie 1981/19821974 była trzecia w klasyfikacji slalomu (w klasyfikacji generalnej zajęła 14. miejsce).
Wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku, gdzie zajęła czwarte miejsce w slalomie. Walkę o medal przegrała tam z Eriką Hess ze Szwajcarii o 0,03 sekundy. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Sarajewie w tej samej konkurencji zajęła siódmą pozycję. Była też między innymi piąta w swej koronnej konkurencji na mistrzostwach świata w Schladming w 1982 roku.
Jej córka, Federica Brignone, także została narciarką alpejską[2].
Osiągnięcia
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DNF2 | 21 lutego | 1980 | Gigant | 2:41,66 | - | ||
| 4. | 23 lutego | 1980 | Slalom | 1:25,09 | +2,83 | ||
| 7. | 13 lutego | 1984 | Slalom | 1:36,47 | +1,52 |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 41.[3] | 4 lutego | 1978 | Gigant | 2:41,15 | +9,77 | ||
| DNF2 | 21 lutego | 1980 | Gigant | 2:41,66 | - | ||
| 4. | 23 lutego | 1980 | Slalom | 1:25,09 | +2,83 | ||
| 12. | 2 lutego | 1982 | Gigant | 2:37,17 | +3,35 | ||
| 5. | 6 lutego | 1982 | Slalom | 1:41,60 | +0,57 | ||
| 7. | 13 lutego | 1984 | Slalom | 1:36,47 | +1,52 | ||
| DNF2[4] | 4 lutego | 1985 | Kombinacja | 18,72 pkt | - | ||
| DNF2[5] | 9 lutego | 1985 | Slalom | 1:29,58 | - |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1978/1979: 13.
- sezon 1979/1980: 31.
- sezon 1980/1981: 18.
- sezon 1981/1982: 10.
- sezon 1982/1983: 14.
- sezon 1983/1984: 17.
- sezon 1984/1985: 19.
- sezon 1985/1986: 55.
Miejsca na podium
Mellau – 27 stycznia 1979 (slalom) – 1. miejsce
Maribor – 8 lutego 1979 (slalom) – 3. miejsce
Piancavallo – 13 grudnia 1980 (slalom) – 3. miejsce
Piancavallo – 13 grudnia 1981 (slalom) – 3. miejsce
Maribor – 3 stycznia 1982 (slalom) – 2. miejsce
Waterville Valley – 3 marca 1982 (slalom) – 2. miejsce
Schruns – 16 stycznia 1983 (slalom) – 2. miejsce
Les Diablerets – 30 stycznia 1983 (slalom) – 1. miejsce
Vysoké Tatry – 12 lutego 1983 (slalom) – 1. miejsce
Sestriere – 14 grudnia 1983 (slalom) – 1. miejsce
Piancavallo – 17 grudnia 1983 (slalom) – 3. miejsce
Limone Piemonte – 23 stycznia 1984 (slalom) – 2. miejsce
Bad Kleinkirchheim – 11 stycznia 1985 (slalom) – 2. miejsce
Waterville Valley – 16 marca 1985 (slalom) – 2. miejsce
Park City – 19 marca 1985 (slalom) – 3. miejsce
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Profil na stronie FIS (ang.)
- Olympedia - Maria Rosa Quario (ang.)