Materiały piezomagnetyczne

Materiały piezomagnetyczne – materiały magnetostrykcyjne; posiadają dobre właściwości piezomagnetyczne w zakresie temperatur -230 do +60 °C. Takimi materiałami są: bar (pierwiastek) (Ba), permaloj (20-50% Ni), taenit (48-50% Nikiel – Co), inwar, alfer (alfenol), większość materiałów amorficznych na bazie żelazo – cynk (Fe-Zn). Dobrymi materiałami piezomagnetycznymi są też austenity węglowe z domieszkami cynku (Zn) i arsenu (As)[1]. Materiały piezomagnetyczne znajdują szerokie zastosowanie w mikroskopach MSM[2], a także do wytwarzania rdzeni przetworników piezomagnetycznych; rezonatorów, czujników, termometrów, procesorów komputerowych, wibratorów używanych w technice ultradźwiękowej, filtrach elektromechanicznych i magnetostrykcyjnych oraz liniach opóźniających.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Random Fields of Piezoelectricity and Piezomagnetism. Anatoliy Malyarenko , Martin Ostoja-Starzewski , Amirhossein Amiri-Hezaveh
  2. ↑ D.A. Bonnell (2000). "7". Scanning Probe Microscopy and Spectroscopy (2 ed.). Wiley-VCH. ISBN 0-471-24824-X

Bibliografia

  • "Encyklopedia Techniki – Elektronika". Praca zbiorowa. Wydawnictwa Naukowo Techniczne. Warszawa 1983. ISBN 83-204-0198-4
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.