Metale półszlachetne

Metale półszlachetne – metale stosunkowo odporne na oddziaływanie czynników chemicznych, lecz w mniejszym stopniu niż metale szlachetne[1]. Występują częściej niż metale szlachetne i mają mniejszą wartość rynkową[2].

Do metali półszlachetne bywają zaliczane miedź, glin, chrom i nikiel[3], a także tytan, wolfram, żelazo i rtęć[4][5].

Przed II wojną światową nazwa „metale półszlachetne” była używana w Polsce jako synonim metali nieżelaznych[6].

Przypisy

  1. ↑ Metal półszlachetny. Wielki słownik języka polskiego. [dostęp 2025-05-04].
  2. ↑ Aleksander Chuly: An Introduction to Precious Metals. rockfordcollection.com. [dostęp 2025-05-04]. (ang.).
  3. ↑ Metale półszlachetne (hasło „półszlachetny”). W: Słownik języka polskiego. red. nauk. Mieczysław Szymczak. Wyd. IX popr. i uzup. T. II: L–P. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 901. ISBN 83-01-10904-1.
  4. ↑ Semi-Precious and Precious Metal Recycling Service. cleanmanagement.com. [dostęp 2025-05-04]. (ang.).
  5. ↑ Mniszek W., Król B., Szaciłło H., Prokopowicz A.. Rtęć (pary): metoda oznaczania. „Podstawy i Metody Oceny Środowiska Pracy”. Nr 3 (25), s. 134–138 (abstrakt), 2000. Warszawa: Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy. ISSN 1231-868X. [dostęp 2025-05-04].
  6. ↑ Metale półszlachetne i stopy. Warszawa: Dom Handlowy A. Gepner S.A., 1938, s. 11. [dostęp 2025-05-04].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.