Metropolia Kerkiry, Paksos i Wysp Diapontyjskich

Metropolia Kerkiry, Paksos i Wysp Diapontyjskich

Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων

Katedra Panagia Spilaiotissa na Korfu
Państwo	Grecja
Siedziba	Korfu Arseniou 1, 491 00 Kerkyra
Data powołania	X w.
Wyznanie	prawosławne
Kościół	Kościół Grecji
Katedra	Katedra Panagia Spilaiotissa
Biskup diecezjalny	metropolita Nektariusz (Dowas)
Dane statystyczne
Liczba kapłanów	2
Liczba parafii	4
Liczba klasztorów	1
Położenie na mapie Grecji Korfu
41°01′45,2″N 28°57′06,2″E/41,029222 28,951722
Strona internetowa

Metropolia Kerkiry, Paksos i Wysp Diapontyjskich (gr. Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων) – eparchia o randze metropolii prawosławnego Kościoła Grecji.

Siedzibą metropolii jest miasto Korfu na wyspie Korfu w północno-zachodniej Grecji. Obejmuje całą jednostkę regionalną Korfu, tj. nie tylko wyspę Korfu (Kerkyra), ale także dwie małe wyspy Paxoi i Wyspy Diapontyjskie (Zamorskie). Funkcję katedry pełni kościół metropolitalny Panagia Spilaiotissa w Korfu, a obecnym ordynariuszem jest arcybiskup metropolita Nektariusz (Dowas)^[1], który w 2015 odwiedził Grabarkę^[2][3].

Jedna ze starszych eparchii greckiego prawosławia. W VIII wieku została ona przeniesiona spod jurysdykcji Rzymu pod zwierzchnictwo patriarchatu Konstantynopola. W drugiej połowie X wieku awansowała do rangi arcybiskupstwa, a ostatecznie metropolią stała się w połowie lub pod koniec XI wieku.

Pierwszy znany arcybiskup Kerkiry, Arseniusz (zm. ok. 953), został ogłoszony świętym^[4][5].

Podobnie jak inne metropolie iliryjskie w VIII wieku została ona przeniesiona spod jurysdykcji Patriarchatu Rzymskiego pod ogólną jurysdykcję Patriarchatu Konstantynopola. W drugiej połowie X wieku miasto awansowało do rangi arcybiskupstwa, a ostatecznie metropolią stało się w połowie lub pod koniec XI wieku.

W okresie dominacji łacińskiej, od roku 1284, kiedy Andegawenowie zdobyli Korfu, do roku 1799, kiedy Wenecjanie opuścili wyspę, prawosławie było wyznaniem drugiej kategorii. W tym okresie ustanowiono biskupstwo katolickie na Korfu (obecna archidiecezja Korfu–Zakintos–Kefalina, a zwierzchnik duchowieństwa greckiego nosił tytuł protopapasa^[6] (archipresbyter Graecorum). Po zniesieniu władzy weneckiej przywrócono metropolię Korfu pod zwierzchnictwem patriarchy ekumenicznego.

Po utworzeniu państwa greckiego i przekazaniu miasta Korfu wraz z całą wyspą spod brytyjskiego protektoratu Wysp Jońskich greckiemu królowi Jerzemu I w 1864 katedra Panagia Spiliotissa stała się katedrą prawosławnej metropolii Korfu w jurysdykcji Kościoła Grecji.

• Arseniusz z Korfu (zm. 953)
• Jerzy z Kerkyry (XII wiek)
• Jerzy (Bardanes) (1219–1232)^[7]
• Bazyli z Korfu (XV w.)
• Hieroteusz (2 lutego 1800 – 18131)^[8][8]
• Makary (1822 – 2 września 1827, od 1818 gubernator Korfu)^[8]
• Chryzantos (Masellos) (1833–1848)^[9][8]
• Atanazy (Politis) (1848 – 29 kwietnia 1870)^[8]
• Antoni (Hariatis) (1870–1881)^[8]
• Eustachy (Vulismas) (1884–1895)^[8]
• Sebastian (Nikokavouras) (19 września 1899 – lipiec 1920)
• Atenagoras (Spyrou) (22 grudnia 1922 – 30 sierpnia 1930, później patriarcha Konstantynopola)
• Aleksander (Dimoglu) (30 sierpnia 1930 – 1 sierpnia 1942, wcześniej arcybiskup Ameryki)
• Metody (Condostanos) (20 września 1942 – maj 1967)
• Polikarp (Vagenas) (26 czerwca 1967 – 25 marca 1984)
• Tymoteusz (Trivizas) (4 maja 1984 – 15 marca 2002)^[8]
• Nektariusz (Dowas) (od 13 października 2002)