Mezolit (minerał)
 Mezolit z dystryktu Jalgaon, Maharasztra, Indie (12,6 x 7,8 x 7,3 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
mesolit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian sodu i wapnia |
| Twardość w skali Mohsa |
5 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy |
| Łupliwość |
dobra dwukierunkowa |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość |
2,27-2,29 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, szara, żółtawa czasami bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, perłowy |
Mezolit (mesolit) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. mesos = średni, środek i lithos = kamień, skała i oznacza „kamień znajdujący się w środku”: nawiązuje do chemicznego i fizycznego podobieństwa do natrolitu i skolecytu, między którymi stanowi ogniwo pośrednie.
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym i włosowym. Kryształy wykazują prążkowanie zgodne a wydłużeniem słupa. Często występują zbliźniaczenia – przyjmują postać pseudorombową. Występuje w skupienach zbitych, nerkowatych, groniastych, promienistych. Jest bardzo podobny zewnętrznie do skolecytu i natrolitu, z którymi tworzy zrosty i przerosty. Jest kruchy i przezroczysty.
Występowanie
Występuje w pustkach skał wulkanicznych. Współwystepuje z innymi zeolitami: phillipsytem, stilbitem, apofyllitem, natrolitem.
Miejsca występowania:
- na świecie: Niemcy – Turyngia, Wielka Brytania - Irlandia Północna, Wyspy Owcze, Szkocja, Islandia, Grenlandia, Kanada – Nowa szkocja, USA – Kalifornia, Oregon, Australia,
- w Polsce został stwierdzony koło Lubania na Dolnym Śląsku (w trzeciorzędowych bazaltach).
Zastosowanie
- ma znaczenie naukowe.
Zobacz też
Bibliografia
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.
- J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico 1997 r.
Linki zewnętrzne
- artykuł o mezolicie na stronie WebMineral.com (ang.)
- artykuł o mezolicie na stronie Mindat.org (ang.)