Michał Władysław Lniski
 Ostoja Pruska | |
| Data urodzenia |
ok. 1723 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| marszałek pomorski konfederacji barskiej | |
| Okres |
od 16 sierpnia 1768 |
| Przynależność polityczna | |
| Poseł na Sejm Repninowski | |
| Okres |
od 1767 |
| marszałek ogólnopomorskiego sejmiku w Starogardzie | |
| Wicewojewoda pomorski | |
| Okres | |
| Poprzednik |
Michał Lewald–Jezierski herbu Rogala |
| Poseł na sejm koronacyjny | |
| Okres |
od 1764 |
| Ławnik tczewski | |
| Okres | |
Michał Władysław Lniski herbu Ostoja Pruska (ur. ok. 1723, zm. 1777 w Gdańsku) – wicewojewoda pomorski w latach 1766–1777, ławnik tczewski w latach 1759–1777[1], członek Generalności konfederacji barskiej w 1771 roku[2], marszałek pomorski konfederacji barskiej.
Życiorys
Był wujem Józefa Wybickiego. W 1764 posłował na sejm koronacyjny. W 1766 został podwojewodzim pomorskim. Wybrany posłem z powiatu tczewskiego na sejm, został marszałkiem ogólnopomorskiego sejmiku w Starogardzie. W 1767 posłował na Sejm Repninowski z województwa pomorskiego[3], przeforsował też kandydaturę na posła swojego siostrzeńca Józefa Wybickiego. Po jego głośnym proteście pomagał mu w ukrywaniu się. Był przesłuchiwany i inwigilowany przez posła rosyjskiego Nikołaja Repnina.
Jako jeden z pierwszych na Pomorzu opowiedział się za konfederacją barską. 16 sierpnia 1768 w Starogardzie doprowadził do zawiązania konfederacji województwa pomorskiego, jednogłośnie obwołany jej marszałkiem. W październiku jego oddziały uległy rozbiciu, ścigane przez wojska rosyjskie Piotra Czertoryżskiego. 13 października Lniski przekroczył granicę pruską, został aresztowany i osadzony w twierdzy w Kołobrzegu. W niewyjaśnionych okolicznościach wydostał się z aresztu. W styczniu 1770 stanął na czele oddziału w sile 1500 ludzi, z którym stoczył kilka zwycięskich potyczek z wojskami rosyjskimi. Pobity 29 stycznia w bitwie pod Kcynią, udał się do Proszowa na spotkanie z Generalnością.
Wszedł do grona czołowych i najbardziej wtajemniczonych członków władz konfederackich. Mianowany agentem dyplomatycznym konfederatów przy pośle francuskim w Wiedniu. W 1772 wziął udział w zjeździe przywódców barskich w Landshut. W 1775 powrócił do kraju.
Przypisy
- ↑ Urzędnicy Prus Królewskich XV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Mikulski. 1990, s. 219.
- ↑ Władysław Konopczyński, Za kulisami Generalności Konfederacji Barskiej, w: Kwartalnik Historyczny, rocznik XLIV, t. I, z. 1, 1930, s. 58.
- ↑ Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 35.
Bibliografia
- Wacław Szczygielski, Michał Władysław Lniski w: Polski Słownik Biograficzny, 1972, t. XII, s. 505-506.