Michaił Kachowski
| generał piechoty | |
| Data urodzenia |
1734 |
|---|---|
| Data śmierci |
1800 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
przed 1758–1792, 1796–1797 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy |
wojna siedmioletnia, |
| Odznaczenia | |
Michaił Wasiljewicz Kachowski (ros. Михаил Васильевич Каховский; ur. 1734, zm. 1800) – generał rosyjski, generał en chef armii rosyjskiej, która uderzyła na Rzeczpospolitą od strony Ukrainy w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792 roku.
Życiorys
Brał udział w dwóch wojnach rosyjsko-tureckich: w latach 1768–1774, w drugiej, w latach 1787–1792 był wodzem rosyjskiej armii i floty czarnomorskiej. Po kampanii w Polsce został zdymisjonowany za konflikt z bratem faworyta carycy Katarzyny II, Walerianem Zubowem.
W 1796 przywrócony do służby przez cara Pawła I w stopniu generał-gubernatora penzeńskiego i niżnonowogrodzkiego, a później, 5 kwietnia 1797 otrzymał tytuł hrabiowski. Wkrótce potem zrezygnował ze służby czynnej.