Mieczysław Dobrzyński

Mieczysław Dobrzyński
pułkownik lekarz pułkownik lekarz
Data urodzenia

19 lub 20 listopada 1875

Data śmierci

3 lipca 1935

Przebieg służby
Siły zbrojne

I Korpus Polski w Rosji,
Wojsko Polskie

Jednostki

1 Batalion Sanitarny

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie)
Grób Mieczysława Dobrzyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Mieczysław Dobrzyński (ur. 19 lub 20 listopada 1875, zm. 3 lipca 1935) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 19[1][2] lub 20 listopada 1875[3]. Został lekarzem, uzyskał stopień doktora[2].

Podczas I wojny światowej pełnił funkcję naczelnego lekarza etapów I Korpusu Polskiego w Rosji w Bobrujsku[4].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień pułkownika lekarza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5]. Pełnił stanowiska szefa Sanitarnego Rejonu Warszawskiego, szefa Sanitarnego Garnizonu Warszawskiego, szefa Aprowizacji Sanitarnej Wojska Polskiego[4]. Jako oficer nadetatowy 1 batalionu sanitarnego w 1923 był kierownikiem Rejonu Sanitarnego Baranowicze[6]. Od 1924 był emerytowanym pułkownikiem zamieszkującym w Warszawie[1][3]. W 1934 jako oficer przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do kadry zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie[7].

W pracy cywilnej był lekarzem ambulatorium Szpitala Przemienienia Pańskiego w Warszawie oraz Ubezpieczalni Społecznej[4]. Zamieszkiwał przy ul. ks. Skorupki 7 w Warszawie[4]. Był żonaty[4].

Zmarł 3 lipca 1935 w wieku 59 lat[4]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 5 lipca 1935 (kwatera 18A-7-1/2)[4][8].

Odznaczenie

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.