Mieczysław Wojtczak
| Data i miejsce urodzenia |
6 listopada 1933 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
działacz państwowy i partyjny, dziennikarz, pisarz |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
wiceminister kultury i sztuki (1974–1977) |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
 | |
Mieczysław Marcin Wojtczak (ur. 6 listopada 1933 w Ozorkowie[1]) – polski działacz państwowy i partyjny, dziennikarz, pisarz i dyplomata, pierwszy zastępca Ministra Kultury i Sztuki (1974–1977).
Życiorys
Syn Romana i Janiny. Ukończył studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Redagował pismo studenckie „Horyzonty” i następnie pracował w tygodniku „Sygnały” (1957–1959), współpacował później m.in. z „Wiadomościami Kulturalnymi” oraz prasą lokalną. Od 1959 do 1969 związany z Polską Agencją Prasową jako kierownik oddziału warszawskiego i biuletynu politycznego. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Związku Literatów Polskich, współzałożyciel Fundacji Kultury Polskiej[2].
W 1953 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1969 do 1971 kierownik Wydziału Propagandy i Agitacji Komitetu Warszawskiego PZPR, następnie do 1971 I sekretarz Komitetu Dzielnicowego Warszawa-Śródmieście. Od 1973 do 1977 pierwszy zastępca ministra kultury i sztuki, odpowiedzialny za kinematografię, oraz jednocześnie szef Komitetu Kinematografii. Utracił stanowisko wskutek zgody na wyświetlanie filmu „Człowiek z marmuru”[3]. W 1977 był redaktorem naczelnym „Ideologii i Polityki”. Później zastępca (1980) i kierownik (1980–1981) Wydziału Kultury Komitetu Centralnego PZPR oraz zastępca kierownika Wydziału Informacji KC PZPR (1982–1984)[1]. Od 1984/5 do 1989 radca polityczny w ambasadzie PRL w Moskwie[4].
W XXI zajął się publikowaniem książek wspomnieniowych o tematyce kulturalnej, m.in. Kronika nie tylko filmowa (2004), Zdobywanie Moskwy (2006), O kinie moralnego niepokoju… i nie tylko (2009), Wielką i mniejszą literą. Literatura i polityka w pierwszym ćwierćwieczu PRL (2014), Teatr na scenie polityki 1944–1969 (2016)[2].
Odznaczenia
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010)[5]
- Złotą Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”[2].
- Odznaka "Za zasługi dla rozwoju prasy polskiej i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich" (1974)[6]
- Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1971)[7]
Przypisy
- 1 2 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2024-09-15].
- 1 2 3 Przeminęło… jednak pozostało. Tom 1–2 Autor: Mieczysław Wojtczak. taniaksiazka.pl. [dostęp 2024-09-15].
- ↑ Bartosz Michalak: Wajda. Kronika wypadków filmowych. Warszawa: MG, 2016, s. 194. ISBN 978-83-7779-314-5.
- ↑ Małgorzata Kąkiel: Na kino nie żałowano – rozmowa z Mieczysławem Wojtczakiem. tygodnikprzeglad.pl, 14 lipca 2014. [dostęp 2024-09-15].
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2024-09-24] (pol.).
- ↑ IX Zjazd SDP zakończył obrady /w/ "Żołnierz Wolności", nr 296, 14 grudnia 1974, s. 2.
- ↑ Jest czym zająć ręce i głowy, [w:] „Sztandar Młodych”, nr 284, 29 listopada 1971, s. 4.