Miesięcznik Literacki (1929–1931)

Miesięcznik Literacki – czasopismo społeczno-kulturalne, wydawane w Warszawie w latach 1929–1931, pod redakcją Aleksandra Wata, nieoficjalny organ Komunistycznej Partii Polski.

Miesięcznik nawiązywał do koncepcji radzieckiego ugrupowania Nowyj Lef i niemieckiego lewicowego nurtu ekspresjonizmu. W piśmie formułowano zasady krytyki marksistowskiej oraz problemy odbicia rzeczywistości w sztuce. Ważną rolę przyznawano literaturze faktu i reportażowi. W 1931 pismo zostało zawieszone, zaś część zespołu redakcyjnego aresztowana.

W zespole pisma znaleźli się dawni współpracownicy „Dźwigni”: Andrzej Stawar, Jan Hempel, Stanisław Ryszard Stande, Władysław Broniewski. Współpracownikami „Miesięcznika Literackiego” byli: Juliusz Wit, Andrzej Wolica, Henryk Drzewiecki, Leopold Lewin, Stanisław Wygodzki^[1].

Do jego tradycji nawiązywało czasopismo wydawane pod tą samą nazwą w Warszawie w latach 1966–1990^[2].

• Marian Stępień, Miesięcznik Literacki, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. I, Warszawa 1984.
• Grzegorz Gazda: Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej. Gdańsk: słowo / obraz terytoria; Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, 2008, s. 130. ISBN 978-83-7420-110-0.