Miomancja
Miomancja (gr. mūs, 'mysz' + manteía, 'proroctwo') – praktyka wróżbiarska w której przedmiotem wróżby jest zachowanie szczurów lub myszy; metoda wróżbiarska, która może być zasugerowana w wersecie biblijnym Izajasza 66:17[1].
W kontekście historii Zachodu, określone piski myszy lub szczurów oraz inne zjawiska, w tym zniszczenia spowodowane przez te gryzonie, uznawano za znaki zwiastujące zło[2]. Na przykład Elian podaje, że Kwintus Fabiusz Maksimus zrezygnował z dyktatury w następstwie „ostrzeżenia” pochodzącego od tych stworzeń; według Marka Terencjusza Warrona, Kasjusz Flaminiusz zrezygnował z dowództwa nad kawalerią z tego samego powodu[1].
Horapollon opisuje szczura jako symbol zniszczenia. Według Herodota, próba inwazji Egiptu przez Sennacheryba została udaremniona, ponieważ noc przed planowanym atakiem jego armii gryzonie systematycznie zniszczyły broń[2].
Hebrajskie słowo oznaczające „mysz” wywodzi się z rdzenia oznaczającego „oddzielać, dzielić lub sądzić”. Jeden z komentatorów Horapollona zauważył, że mysz ma wyjątkowo wyrafinowany smak. W egipskim manuskrypcie znajdującym się w Bibliothèque nationale de France w Paryżu widnieje przedstawienie duszy udającej się na sąd, w którym jedna z postaci ma głowę szczura i nosi tradycyjną perukę sędziowską[2].
Przypisy
- 1 2 Myomancy, [w:] The Element Encyclopedia of the Psychic World, wyd. 1, Harper Element, 2006, s. 465 (ang.).
- 1 2 3 Edward Smedley i inni, The occult sciences : sketches of the traditions and superstitions of past times, and the marvels of the present day, London ; Glasgow : R. Griffin and company, 1855, s. 335 [dostęp 2025-05-07].
Bibliografia
- Michał Rozmysł: Wróżbiarstwo. Zakres podmiotowy oraz typologizacja przedmiotowa technik przepowiadania przyszłości. W: Robert T. Ptaszek: Ezoteryzm w zachodniej kulturze. Diana Sobieraj (red.). Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013, s. 130-136. ISBN 978-83-7702-666-3. [dostęp 2025-01-01]. (pol.).