Molibdenian talu(I)
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
Tl2MoO4 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
568,71 g/mol | ||||||||||||||
| Wygląd |
żółtobiałe kryształy[1] | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||
Molibdenian talu(I), Tl
2MoO
4 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy molibdenianów, sól talowa kwasu molibdenowego. Tworzy żółtobiałe kryształy w układzie regularnym (przy ogrzewaniu ulegają transformacji do układu heksagonalnego)[2], nierozpuszczalne w wodzie[1].
Może zostać otrzymany poprzez zmieszanie wodnych roztworów molibdenianu sodu i siarczanu talu(I), co powoduje wytrącenie kruchych płytkowatych kryształów[3][2]:
- Na
2MoO
4 + Tl
2SO
4 → Tl
2MoO
4↓ + Na
2SO
4 + 2H
2O
Ma właściwości ferroelektryczne, a jego temperatura Curie wynosi 38 °C[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-94, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
- 1 2 3 4 A.W. Sleight, J.D. Bierlein, P.E. Bierstedt, Ferroelectricity in Tl 2 MoO 4 and Tl 2 WO 4, „The Journal of Chemical Physics”, 62 (7), 1975, s. 2826–2827, DOI: 10.1063/1.430818 (ang.).
- ↑ Preparación de Tl2MoO4, [w:] Francisco J. Arnaiz, Experimentos para el Laboratorio de Química Inorgánica Verde, Lulu.com, 2014, s. 271, ISBN 978-1-291-76912-8 [dostęp 2019-11-05] (hiszp.).