Monaster św. Anastazji Rzymianki w Żytomierzu
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Rodzaj klasztoru | |
| Eparchia | |
| Ihumenia | |
| Klauzura |
nie |
| Typ monasteru |
żeński |
| Obiekty sakralne | |
| Cerkiew |
św. Sergiusza z Radoneża |
| Założyciel klasztoru | |
| Data budowy |
1999 |
Położenie na mapie Żytomierza ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego ![]() | |
| Strona internetowa | |
Monaster św. Anastazji Rzymianki – stauropigialny żeński klasztor prawosławny w Żytomierzu, w jurysdykcji Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.
Powstanie klasztoru jest związane z kultem relikwii głowy św. Anastazji Rzymianki, które przekazał arcybiskupowi wołyńskiemu i żytomierskiemu Modestowi patriarcha antiocheński Hieroteusz w latach 60. XIX w. Od 1903 relikwia ta, z inicjatywy arcybiskupa wołyńskiego i żytomierskiego Antoniego, była wystawiona dla kultu w dolnej cerkwi soboru katedralnego w Żytomierzu, której patronką była św. Anastazja[a]. Cerkiew została zamknięta i zniszczona po 1935, zaś relikwie ostatecznie zaginęły po II wojnie światowej[2].
Monaster został założony w 1999 przez biskupa żytomierskiego Guriasza w obiektach dawnego sanatorium w żytomierskiej dzielnicy Małewanka. Patronem głównej cerkwi klasztornej jest św. Sergiusz z Radoneża[2]. W monasterze przechowywana jest uważana za cudotwórczą kopia ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość”[2].



