Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Dałmatowie

Monaster Zaśnięcia Matki Bożej

Успенский монастырь

nr rej. 4510395000
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w monasterze
Państwo	Rosja
Obwód	kurgański
Miejscowość	Dałmatowo
Kościół	Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru	monaster
Eparchia	szadryńska
Ihumen	Barnaba (Awierianow)
Klauzura	nie
Typ monasteru	męski
Obiekty sakralne
Cerkiew	Zaśnięcia Matki Bożej
Założyciel klasztoru	Dałmat (Mokrinski)
Materiał budowlany	kamień, cegła
Data budowy	XVII–XIX w.
Data zamknięcia	po 1917
Data reaktywacji	po 1991
Położenie na mapie obwodu kurgańskiego Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
56°15′29″N 62°56′22″E/56,258056 62,939444
Strona internetowa

Monaster Zaśnięcia Matki Bożej, Monaster Dałmatowski – prawosławny klasztor męski w Dałmatowie, w eparchii szadryńskiej^[1] Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Twórcą klasztoru był mnich Dałmat (Mokrinski), z pochodzenia Kozak syberyjski, który po 1642 opuścił swój pierwszy monaster w pobliżu Wierchoturia i zapoczątkował nową wspólnotę nad brzegiem rzeki Iset. Dałmat przekazał kierownictwo klasztorem swoim uczniom – w 1669 bracia wybrali na ihumena mnicha Nikona, następnie Józefa i Atanazego, podczas gdy założyciel wspólnoty zmarł w 1697. Monaster należał do pierwszych ważniejszych ośrodków prawosławia za Uralem i jednym z jego głównych zadań było prowadzenie akcji misyjnej. Kilkakrotnie był napadany m.in. przez Kałmuków i Tatarów, był oblegany także w czasie powstania Pugaczowa^[2].

Pierwszy kompleks obiektów klasztornych wzniesiony był z drewna i składał się z cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, św. Dymitra z Salonik oraz nadbramnej świątyni św. Jana Teologa. Odrębnymi obiektami były cele mnichów oraz budynki gospodarcze. Murowaną cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej wzniesiono na miejscu drewnianej w 1704, wtedy również klasztor otoczono murami. Prace nad wznoszeniem murowanych budynków gospodarczych i mieszkalnych trwały do 1852^[2].

Po rewolucji październikowej monaster został zlikwidowany. Na jego terenie funkcjonowały muzeum, dom dziecka, teatr kołchozowy oraz plac zabaw tanecznych, szkoła, szpital i fabryka maszyn^[2]. Klasztor ponownie zaczął działać po upadku ZSRR. Mnisi zajmują się pracą edukacyjną i wychowawczą, prowadzą ośrodek dla osób uzależnionych od narkotyków, współpracują z muzeum w Kurganie i innymi instytucjami historyczno-kulturalnymi^[3].