Monastyr Świętego Pantelejmona w Odessie
 Widok ogólny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Eparchia | |
| Klauzura |
nie |
| Obiekty sakralne | |
| Sobór |
św. Pantelejmona |
| Styl | |
Położenie na mapie Odessy  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu odeskiego  | |
 46°28′11″N 30°44′23″E/46,469722 30,739722 | |
Monastyr Świętego Pantelejmona[1] (ukr. Свято-Пантелеимоновский монастырь) – prawosławny męski klasztor w Odessie, w jurysdykcji eparchii odeskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.
Historia
W 1876 w Odessie powstała placówka filialna rosyjskiego klasztoru św. Pantelejmona na górze Athos. Jej siedzibę i główną świątynię – pięciokopułowy sobór, zbudowany z kamieni przywiezionych z Athosu – poświęcił 28 lipca 1895 biskup Tichon. Z Odessy wyruszały z Rosji pielgrzymki (ok. 2 tys. osób rocznie) na Athos oraz do Palestyny[2].
Po rewolucji październikowej, w 1923, cerkiew św. Pantelejmona została zamknięta. Zwrócono ją wiernym dopiero dwadzieścia lat później, w 1943. Przy świątyni zorganizowano kursy przygotowujące do kapłaństwa, przekształcone następnie w seminarium duchowne w Odessie. Wśród ich wykładowców byli ihumen Pimen, późniejszy patriarcha moskiewski i całej Rusi, jak również późniejsi metropolici odescy Sergiusz i Leoncjusz. Cerkiew św. Pantelejmona i działająca przy niej wspólnota została zamknięta ponownie w 1961, mnichów i kursy teologiczne przeniesiono do monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Odessie[2].
Cerkiew św. Pantelejmona została ponownie otwarta w 1990. Monaster pod wezwaniem św. Pantelejmona erygował w 1995 metropolita odeski i izmaelski Agatangel, w tym samym roku odbyły się pierwsze postrzyżyny mnisze. W 1996 metropolita Agatangel powtórnie poświęcił główny ołtarz soboru św. Pantelejmona, trwa remont i dekoracja wewnętrzna świątyni. W monasterze wzniesiono również nową dzwonnicę[2].
Przypisy
- ↑ Polski egzonim wprowadzony na 123. posiedzeniu KSNG.
- 1 2 3 Свято-Пантелеимоновский мужской монастырь