National Museum of Western Art
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
![]() Muzeum (2020) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
(i) (ii) (vi) |
| Region[b] |
Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
2016 |
Położenie na mapie Tokio ![]() | |
Położenie na mapie Japonii ![]() | |
Położenie na mapie prefektury Tokio ![]() | |
National Museum of Western Art (jap. 国立西洋美術館 Kokuritsu Seiyō Bijutsukan) – państwowe muzeum sztuki w tokijskim parku Ueno, w Japonii, prezentujące sztukę Zachodu. Budynek główny muzeum, zaprojektowany przez Le Corbusiera (1887–1965), został w 2016 roku wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia kolekcji
Pod koniec II wojny światowej rząd Francji skonfiskował 400 dzieł sztuki ze zbiorów Kōjirō Matsukaty (1865–1950) znajdujących się w Paryżu pod opieką dyrektora Musée Rodin Léonce Bénédite (1859–1925). Po podpisaniu w 1951 roku w San Francisco traktatu pokojowego premier Shigeru Yoshida (1878–1967) zwrócił się do ministra spraw zagranicznych Francji, Roberta Schumana (1886–1963), z prośbą o zwrot kolekcji.
W 1953 roku Francja zgodziła się pod warunkiem stworzenia i umieszczenia zbiorów we „francuskim muzeum sztuki” oraz zbudowania siedziby dla muzeum według projektu francuskiego projektanta[1]. W styczniu 1959 roku zostało oficjalnie podpisane porozumienie pomiędzy rządami Francji i Japonii o zwrocie kolekcji, a w kwietniu tego samego roku kolekcja została przewieziona statkiem Asama Maru do Japonii[2].
Muzeum zostało otwarte 10 czerwca 1959 roku. Celem jego działalności jest szerzenie wiedzy na temat kultury i sztuki krajów zachodnich. Eksponaty pochodzą z okresu od renesansu do XX wieku. Muzeum prowadzi szerokie badania nad materiałami związanymi ze sztuką Zachodu oraz dokonuje ich renowacji[3]. Posiada ok. 4500 eksponatów, w większości obrazów i rzeźb w tym m.in. prace: El Greca, Veronese, Rubensa, Brueghla, Delacroix, Courbeta, Maneta, Renoira, Rodina, Moneta, van Gogha, Gauguina oraz Picassa, Miró czy Pollocka.
Budynki
Przygotowanie projektu budynku zlecono pracowni francuskiego architekta Le Corbusiera, który powierzył to zadanie swoim trzem japońskim uczniom zatrudnionym w jego studio w Paryżu. Byli to: Kunio Maekawa (1905–1986), Junzō Sakakura (1901–1969) i Takamasa Yoshizaka (1917—1980). Zajęli się oni również nadzorowaniem prac budowlanych prowadzonych przez Shimizu Corporation[4].
W 2016 roku budynek został, razem z innymi budynkami Le Corbusiera, wpisany na listę UNESCO[5]. Ma on 4399 m² powierzchni, w tym 1533 m² zajmują galerie wystawowe[4].
W sierpniu 1967 roku od pobliskiej świątyni Kan’ei-ji zakupiono działkę pod budowę nowego skrzydła. Zbudowano je według projektu Maekawa Kunio Associates i zostało ono otwarte w 1979 roku[2]. Wizualnie i strukturalnie zostało ono zintegrowane z budynkiem głównym projektu Le Corbusiera, a w 1997 roku dobudowano skrzydło wystawowe o powierzchni 7979 m²[4].
Galeria
Auguste Rodin (1840–1917), Mieszczanie z Calais- Auguste Rodin, Brama piekieł z Adamem i Ewą
Auguste Rodin, Myśliciel
Przypisy
- ↑ Matsukata Collection [online], www.nmwa.go.jp [dostęp 2021-02-15].
- 1 2 Chronology [online], www.nmwa.go.jp [dostęp 2021-02-15].
- ↑ Outline | The National Museum of Western Art [online], www.nmwa.go.jp [dostęp 2017-11-19].
- 1 2 3 The Building [online], www.nmwa.go.jp [dostęp 2021-02-15].
- ↑ Polish city of Kraków to host 2017 World Heritage Committee session [online], UNESCO World Heritage Centre [dostęp 2021-02-15] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna NMWA (ang.)



