Nektareczek błękitny

Nektareczek błękitny
	Florisuga mellivora
	(Linnaeus, 1758)
	; Samiec
	; Samica
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	krótkonogie
Rodzina	kolibrowate
Podrodzina	topaziki
Rodzaj	Florisuga
Gatunek	nektareczek błękitny
Synonimy
	Trochilus mellivorus Linnaeus, 1758; Florisuga sallei Boucard, 1891; Florisuga guianensis Boucard, 1895; Florisuga peruviana Boucard, 1895; Florisuga mellivora speideli Floericke, 1920; Trochilus (?) flabelliferus Gould, 1846; Florisuga mellivora tobagensis Ridgway, 1910;
	Trochilus mellivorus Linnaeus, 1758; Florisuga sallei Boucard, 1891; Florisuga guianensis Boucard, 1895; Florisuga peruviana Boucard, 1895; Florisuga mellivora speideli Floericke, 1920; Trochilus (?) flabelliferus Gould, 1846; Florisuga mellivora tobagensis Ridgway, 1910;
Podgatunki
	F. mellivora mellivora (Linnaeus, 1758); F. mellivora flabellifera (Gould, 1846);
	F. mellivora mellivora (Linnaeus, 1758); F. mellivora flabellifera (Gould, 1846);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski
	Zasięg występowania

Nektareczek błękitny^[4] (Florisuga mellivora) – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae).

Morfologia: Długość ciała 11–12 cm; masa ciała: samce 7,4–9 g, samice 6–9,2 g^[5].; Krótki dziób. Samiec – głowa i gardło ciemnoniebieskie, wierzch ciała, pierś i środkowe sterówki jasnozielone, spód ciała, zewnętrzne sterówki białe. Samica – wierzch ciała zielony, niebieskie gardło, biały brzuch, zielonkawoniebieski ogon, biało zakończony na bokach.

Podgatunki i zasięg występowania: Wyróżniono dwa podgatunki F. mellivora^[6]^[7]:

F. mellivora mellivora (Linnaeus, 1758) – od południowego Meksyku, po Peru, Boliwię i środkową Brazylię, Trynidad,
F. mellivora flabellifera (Gould, 1846) – Tobago.

Środowisko: Występuje na nizinnych lasach i polanach; zazwyczaj do wysokości 900 m n.p.m.^[3] Spotykany głównie w koronach kwitnących drzew.

Status: IUCN uznaje nektareczka błękitnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników, a jej trend oceniała jako umiarkowanie spadkowy^[3].

Przypisy

1 2 Florisuga mellivora, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 6 D.D. Lepage D.D., White-necked Jacobin Florisuga mellivora, [w:] Avibase [online] [dostęp 2025-01-12] (ang.).
1 2 3 Florisuga mellivora, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Florisuginae Bonaparte, 1853 - topaziki (Wersja: 2024-09-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-01-12].
↑ F.G. Stiles, G.M. Kirwan, P.F.D. Boesman: White-necked Jacobin (Florisuga mellivora), version 1.0. [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2025-01-12]. (ang.).
↑ Handbook of the Birds of the World. Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal (red.). T. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 554. ISBN 84-87334-25-3. (ang.).
↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Hummingbirds. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-04]. (ang.).

Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).