Niebieska Studnia

Niebieska Studnia

Plan jaskini
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Położenie	Tatry Zachodnie Dolina Miętusia
Właściciel	Skarb Państwa (Tatrzański Park Narodowy)
Długość	75 m
Głębokość	42 m
Deniwelacja	42 m
Wysokość otworów	1855 m n.p.m.
Wysokość otworów nad dnem doliny	60 m
Ekspozycja otworów	ku górze
Data odkrycia	9 października 1966 roku
Odkrywca	A. Kobyłecki i Z. Skwierczyński
Kod	(nr inwentarzowy PIG) T.E-12.02
Położenie na mapie Tatr Niebieska Studnia
Położenie na mapie Karpat Niebieska Studnia
49°14′34″N 19°54′51″E/49,242692 19,914056

Niebieska Studnia (Jaskinia Niebieska Studnia) – jaskinia w Dolinie Miętusiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w Czerwonym Grzbiecie na wysokości 1855 metrów n.p.m. w pobliżu szlaku turystycznego z wylotu Doliny Małej Łąki przez Przysłop Miętusi i Kobylarz na Małołączniak^[1][2]. Długość jaskini wynosi 75 metrów, a jej deniwelacja 42 metry^[3].

Jest to typowa jaskinia o ukształtowaniu pionowym. Tworzy ją system studni. Otwór jaskini, znajdujący się w leju krasowym, przechodzi w pierwszą, 4-metrową, studnię. Z jej dna wąski przełaz prowadzi do 26-metrowej, ślepej studni.

W ścianie studni znajduje się okno, z którego:

• po kilku metrach można dojść do równoległej studni. Kończy się ona szczeliną nie do przejścia.
• można wspiąć się do komina, gdzie pod stropem znajduje się niewielki balkonik^[4][3].

W jaskini nacieki nie występują. Brak jest w niej roślinności.

Jaskinię zamieszkują nietoperze^[4].

Jaskinia została odkryta 9 października 1966 roku przez A. Kobyłeckiego i Z. Skwierczyńskiego z Krakowa^[3].

W 1978 roku członkowie Speleoklubu Warszawskiego osiągnęli dno jaskini, wspięli się także kominem^[4].