Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim

Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim
Ilustracja
Cmentarz w roku 2017
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Miejscowość

Koźmin Wielkopolski

Adres

ul. Wierzbowa

Typ cmentarza

wyznaniowy

Wyznanie

Judaizm

Powierzchnia cmentarza

0,53 ha

Położenie na mapie Koźmina Wielkopolskiego
Mapa konturowa Koźmina Wielkopolskiego, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim”
Położenie na mapie powiatu krotoszyńskiego
Mapa konturowa powiatu krotoszyńskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim”
Położenie na mapie gminy Koźmin Wielkopolski
Mapa konturowa gminy Koźmin Wielkopolski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim”
Ziemia51°50′03,844″N 17°28′34,500″E/51,834401 17,476250

Nowy cmentarz żydowski w Koźminie Wielkopolskim – cmentarz żydowski założony w Koźminie Wielkopolskim w końcu XVIII wieku, na gruntach podarowanych specjalnie na ten cel przez ówczesnego właściciela Koźmina – Kazimierza Nestora Sapiehę. Ma powierzchnię 0,53 ha. Znajduje się przy ul. Wierzbowej.

Nekropolia jest jednym z największych i najlepiej zachowanych cmentarzy żydowskich Wielkopolski.

Historia

Według rabina Arona Heppnera, najstarsza znana macewa na cmentarzu pochodziła z 1801 roku, nie zachowała się ona jednak do dzisiaj[1]. Gdy w 1868 roku zlikwidowano stary cmentarz żydowski, ekshumowano z niego szczątki i przeniesiono je do zbiorowej mogiły na nowym cmentarzu[2].

Podczas II wojny światowej część cmentarza została zdewastowana przez członków Hitlerjugend. Prawdopodobnie także w okresie powojennym rozgrabiona została część ocalałych macew[2]. Ostatni pochówek miał miejsce w 1969 roku – pochowano wówczas Nathana Mośkiewicza[2].

W 1990 roku rozpoczęto prace porządkowe na cmentarzu, ze wsparciem Towarzystwa Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej naprawiono część przewróconych nagrobków, cmentarz został także częściowo ogrodzony[2].

Do naszych czasów zachowało się około dwustu pięćdziesięciu nagrobków[3]. Najstarsza macewa pochodzi z 1803 roku i należy do Esther, żony Eljahu, córki Josepha z Jutrosina[2]. Inskrypcje na najstarszych nagrobkach są w języku hebrajskim, na młodszych zaś niemieckie lub mieszane hebrajsko-niemieckie[4].

Przypisy

  1. ↑ Ratajczyk 2016 ↓, s. 742.
  2. 1 2 3 4 5 Ratajczyk 2016 ↓, s. 743.
  3. ↑ Burchard podaje liczbę zachowanych nagrobków jako około 600
  4. ↑ Ratajczyk 2016 ↓, s. 744.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.