Nuśmice

Nuśmice
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

czerwonogrodzki

Populacja (2001)
 liczba ludności


174

Kod pocztowy

80013

Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Nuśmice”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Nuśmice”
Ziemia50°33′55″N 24°07′24″E/50,565278 24,123333

Nuśmice (ukr. Нісмичі), 1951–1993 Podilske (ukr. Подільське)[1][2] – wieś na Ukrainie, w rejonie czerwonogrodzki obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 175 mieszkańców.

Wieś położona w powiecie bełskim województwa bełskiego była własnością kanclerza Jerzego Ossolińskiego w 1645[3]. W 1739 roku należała do klucza Uhrynów Lubomirskich[4].

Na początku XX wieku właścicielem dóbr tabularnych był Eustachy Rylski[5].

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Chorobrów w powiecie sokalskim w woj. lwowskim[6]. Podczas wojny Nuśmice odłączono od gminy Chorobrów, włączając je do gminy Dołhobyczów w powiecie hrubieszowskim[7]. Po wojnie wieś weszła w skład powiatu hrubieszowskigo w woj. lubelskim, pozostając w gminie Dołhobyczów[8]. W 1951 roku wieś została przyłączona do Związku Radzieckiego w ramach umowy o zamianie granic z 1951[9].

W 1972 roku do Nuśmic włączono obszar zniesionej wsi Pawłowice[10].

Przypisy

  1. Указ Президії ВР УРСР від 10.11.1951 «Про утворення Забузького району в складі Львівської області»
  2. Відомості Верховної Ради (ВВР), 1993, N 29, ст. 319
  3. Dobra ziemskie Ossolińskich w pierwszej połowie XVII wieku, w: Folwark-wieś-latyfundium. Gospodarstwo wiejskie w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku, red. J. Muszyńska, Sz. Kazusek, J. Pielas, Kielce 2009, s. 106.
  4. Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581-1754, w: Studia Historyczne, rok V, zeszyt 3 (58), 1972, s. 437.
  5. Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1904, s. 121.
  6. Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 554
  7. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG
  8. Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej, cz.1-2 (1948). Instytut Wydawniczy "Kolumna", Warszawa.
  9. Dz.U. z 1952 r. nr 11, poz. 63.
  10. Демусь А. Павловичі — село, якого нема // Надбужанщина: Сокальщина, Белзчина, Радехівщина, Камінеччина, Холмщина і Підляшшя / Ред. кол.: М. Мартинюк (гол. ред.), Н. Олійник (літ. ред.), А. Демусь, О. Заставний, І. Калиневич, І. Кравчук, Н. Кравчук, В. Макар, В. Оренчук, Є. Стефанишин. Наукове товариство ім. Шевченка. — Нью-Йорк; Париж; Сидней; Торонто : Об’єднання надбужанців, 1986. — Т. 1. — С. 766-770. — (Український Архів. – Т. XLI) — ISBN 0-88054-121-0.