Ołeksandr Łysenko (polityk)
| Pełne imię i nazwisko |
Ołeksandr Mykołajowycz Łysenko |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 marca 1971 |
| Mer Sum | |
| Okres |
od 27 lutego 2014 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
Hennadij Minajew |
| Następca |
Artem Kobzar (p.o.) |
Ołeksandr Mykołajowycz Łysenko (ukr. Олександр Миколайович Лисенко, ur. 27 marca 1971 w Moskwie) – ukraiński polityk i samorządowiec, mer Sum w latach 2014–2024. Deputowany rady miejskiej Sum w latach 2010–2014. 2 października 2023 roku zatrzymany pod zarzutem przyjęcia łapówki w wysokości 2,1 mln hrywien, a następnie odwołany z pełnionej funkcji.
Życiorys
Urodził się 27 marca 1971 roku w Moskwie w rodzinie wojskowej[1]. W 1978 roku poszedł do pierwszej klasy w jednej ze szkół w Artiomowsku w obwodzie donieckim. Gdy był w siódmej klasie, jego rodzina przeprowadziła się do Sum, gdzie rozpoczął naukę w Liceum nr 1. Ukończył szkołę w 1988 roku i wstąpił do Donieckiej Wyższej Wojskowo-Politycznej Szkoły Inżynieryjno-Łącznościowej, którą ukończył w 1992 roku. Jednocześnie został na własną prośbę zwolniony z szeregów Sił Zbrojnych Ukrainy[1].
W latach 2006–2010 był dyrektorem przedsiębiorstwa „Sumitrans-S”[2]. W 2011 roku ukończył studia na Uniwersytecie Państwowym w Sumach, uzyskując tytuł magistra zarządzania organizacją[1].
16 października 2018 roku rozkazem Dowódcy Wojsk Lądowych Sił Zbrojnych Ukrainy Łysenko otrzymał stopień wojskowy majora rezerwy[3].
W 2020 roku został przewodniczącym rady nadzorczej klubu piłkarskiego FK Sumy[4].
Kariera polityczna
W 2006 roku został członkiem partii Batkiwszczyna. W latach 2007–2010 był pierwszym wiceprzewodniczącym struktur partii w rejonie zaricznym w Sumach. Podczas wyborów prezydenckich w 2010 roku był szefem sztabu wyborczego Julii Tymoszenko w rejonie zaricznym. W 2010 roku Łysenko został mianowany przewodniczącym miejskiej organizacji partyjnej, a w 2011 roku – obwodowej[1].
W 2010 roku został wybrany na radnego Rady Miejskiej Sum VI kadencji[5]. W wyborach w 2012 roku kandydował na posła, ale nie zdobył mandatu[6]. W latach 2012–2014 był asystentem posła Rady Najwyższej Ukrainy Ołeksandra Turczynowa[7]. W 2013 roku Łysenko wszedł w skład rady politycznej Batkiwszczyny[8].
Podczas Euromajdanu aktywiści ogłosili Ołeksandra Łysenkę „ludowym merem” Sum[9]. 27 lutego 2014 roku Łysenko został wybrany na sekretarza Rady Miejskiej Sum i pełniącego obowiązki mera Sum[1]. 25 maja 2014 roku Łysenko został wybrany na stanowisko mera Sum zdobywając 41,2% głosów[10]. Został ponownie wybrany na to stanowisko w następnym roku. Wówczas w drugiej turze uzyskał 68,5% głosów wobec 29,5% głosów dla Anatolija Epifanowa, byłego przewodniczącego Sumskiej Obwodowej Administracji Państwowej[11].
27 maja 2019 roku Zariczny Sąd Rejonowy uznał Łysenkę za winnego przyznania sobie premii, ale zwolnił go z odpowiedzialności z uwagi na upływ okresu odpowiedzialności administracyjnej[12]. 25 października 2020 roku został ponownie wybrany na stanowisko mera Sum. W drugiej turze uzyskał 61% głosów pokonując Wadyma Akpierowa z Europejskiej Solidarności[13].
2 października 2023 roku we wspólnej akcji Służby Bezpieczeństwa Ukrainy i Narodowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy Łysenko został zatrzymany wraz z dyrektorem departamentu infrastruktury sumskiej rady miasta Ołeksandrem Żurbą pod zarzutem przyjęcia łapówki w wysokości 2,1 mln hrywien[14].
31 stycznia 2024 roku sumska rada miejska zdecydowała o pozbawieniu Łysenki funkcji mera[15]. Pełniącym obowiązki mera został Artem Kobzar z partii Sługa Ludu[16].
Rodzina
Żonaty z Ołeną Hryhoriwną Łysenko (ur. 1984), z którą ma córkę Darję (ur. 2006)[1].
Nagrody
- Order „Za odwagę” III klasy (6 marca 2022)[17]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Лисенко Олександр Миколайович. meria.sumy.ua. [dostęp 2025-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-27)]. (ukr.).
- ↑ Лисенко Олександр Миколайович. lb.ua. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Wiktorija Ostapczuk: Мэр Сум стал майором. 0542.ua, 2018-12-03. [dostęp 2025-02-03]. (ros.).
- ↑ Jewhen Kudłaj: Мэр Сум стал главой наблюдательного совета ФК «Сумы». sumy.ua, 2020-03-25. [dostęp 2025-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-26)]. (ros.).
- ↑ Сумська міська рада. Результати виборів депутатів ради в багатомандатному виборчому окрузі. Centralna Komisja Wyborcza Ukrainy. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Вибори народних депутатів України 28 жовтня 2012 року. Centralna Komisja Wyborcza Ukrainy. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Лисенко Олександр Миколайович, помічник народного депутата. posipaky.info. [dostęp 2025-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-09)]. (ukr.).
- ↑ Marta Krywećka: Обрано новий склад політради „Батьківщини”. Список. zaxid.net, 2013-06-15. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Danyło Kramarenko: Корупція та меми. Головне про мера Сум Олександра Лисенка та в чому його підозрюють цього разу. RBK-Ukrajina, 2023-10-05. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Повідомлення про результати позачергових виборів сільських, селищних, міських голів 25 травня 2014 року. Rada Najwyższa Ukrainy. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Мером Сум переобраний Лисенко. „Dzerkało Tyżnia”, 2015-11-16. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Суд признал мэра Сум коррупционером. korrespondent.net, 2019-05-27. [dostęp 2025-02-03]. (ros.).
- ↑ Anna Skrypniak: У Сумах оголосили попередні результати виборів - мером утретє стане Олександр Лисенко. Suspilne, 2020-11-17. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ СБУ та НАБУ затримали на хабарі мера Сум та директора департаменту інфраструктури міста. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy, 2023-10-02. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Депутатам вдалося з другої спроби відсторонити мера Сум. 0542.ua, 2018-12-03. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Кобзар Артем Миколайович. Czesno. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Указ президента України №112/2022. Prezydent Ukrainy, 2022-03-06. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).