O psie, który strzegł gwiazd

Historia opowiadana jest z perspektywy psa rasy Akita o imieniu Happy, który jako szczeniak zostaje adoptowany przez japońską rodzinę robotniczą i przez kilka lat mieszka z nimi. Pies cieszy się życiem u boku rodziny, a szczególnie docenia codzienne spacery z „Tatą” – tak nazywa mężczyznę z rodziny. Jednak po kilku latach żona mężczyzny wnosi o rozwód. Teraz bezdomny, bez pracy i z niewielką ilością pieniędzy, wciąż pogodny Tata postanawia wyruszyć z Happy’m w podróż po południowej Japonii. Po drodze zatrzymują się przy sklepie, gdzie Tata zauważa brudnego chłopca próbującego ukraść chleb. Kupuje go dla niego, a chłopiec bez pytania wsiada do samochodu. Tata zgadza się zabrać go, dokąd tylko zechce, ale chłopiec przez większość czasu milczy. Śpią w samochodzie, a następnego ranka Tata odkrywa, że chłopca już nie ma i zabrał jego portfel. Niedługo później Happy zaczyna odczuwać silny ból podczas oddawania moczu, więc Tata w pośpiechu zabiera go do weterynarza, gdzie dowiaduje się, że pies ma kamienie nerkowe. Happy przechodzi operację, a Tata musi zastawić niemal wszystko, co posiada, by opłacić rachunek, zostając niemal bez grosza. Kontynuują podróż, aż w końcu kończy im się paliwo w pobliżu pola namiotowego. Mieszkają tam przez jakiś czas, żywiąc się tym, co uda im się zdobyć lub złapać, śpiąc w samochodzie – aż pewnego dnia Tata umiera w aucie z powodu choroby serca. Happy zostaje na miejscu i przetrwa jeszcze dwie zimy, aż w końcu również umiera. Policja odkrywa ich ciała około trzy miesiące później – ciało wiernego Happy’ego spoczywa przy stopach Taty.

Okutsu, pracownik socjalny w średnim wieku, otrzymuje zadanie odnalezienia rodziny Taty, aby poinformować ich o jego śmierci. Szukając wskazówek dotyczących przeszłości Taty, Okutsu odbywa tę samą podróż, lecz w przeciwnym kierunku, aż dociera do miejsca, w którym Tata sprzedał cały swój dobytek, aby zapłacić za operację nerek Happy’ego. W miarę postępów śledztwa, zaczyna rozmyślać o własnym życiu i wspomina swoje dzieciństwo z dziadkiem, który w domku letniskowym zbudował wielkie okno dla swojej chorej żony, by mogła z łóżka podziwiać rozciągające się za domem pole słoneczników. Okutsu porównuje swoje życie z życiem Taty i w końcu przypomina sobie własne zachowanie wobec samotnego szczeniaka, którego dziadek kupił mu po śmierci swojej żony. Pies ten często nocą wpatrywał się w gwiazdy, stojąc wśród słoneczników, jakby pragnął ich dosięgnąć. Z czasem Okutsu uświadamia sobie, że życie Taty i Happy’ego to przypowieść o ludzkim losie – że wszyscy jesteśmy jak pies spoglądający w gwiazdy, zawsze marzący o czymś nieosiągalnym. Nie mogąc odnaleźć żadnych krewnych, ponieważ Tata celowo zniszczył wszelkie ślady swojej przeszłości, Okutsu decyduje się zatwierdzić kremację jego ciała jako osoby niezidentyfikowanej. Prochy rozsypuje wokół grobu Happy’ego, który – jak się okazuje – znajduje się pośrodku pola słoneczników, podobnego do tego przy domu jego dziadka.