Odorrana utsunomiyaorum

Odorrana utsunomiyaorum[1]
(Matsui, 1994)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	płazy
Rząd	płazy bezogonowe
Podrząd	Neobatrachia
Rodzina	żabowate
Rodzaj	Odorrana
Gatunek	Odorrana utsunomiyaorum
Synonimy
Rana utsunomiyaorum Matsui, 1994[2] Huia utsunomiyaorum — Frost et al., 2006[2] Odorrana utsunomiyaorum — Che, Pang, Zhao, Wu, Zhao & Zhang, 2007[2] Eburana utsunomiyaorum — Fei, Ye & Jiang, 2010[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
zagrożony

Odorrana utsunomiyaorum – gatunek płaza bezogonowego z rodziny żabowatych występujący endemicznie na japońskich wyspach Iriomote i Ishigaki. Nazwany na cześć herpetologów Taeko i Yasuki Utsunomiya. Cechuje się krępym ciałem i dorasta do 5,8 cm. długości. Zasiedla górskie potoki, w których rozmnaża się od lutego do kwietnia. Jest gatunkiem zagrożonym w związku z niewielkim zasięgiem występowania, degradacją środowiska oraz konkurencją ze strony inwazyjnej ropuchy agi.

Epitet gatunkowy pochodzi od nazwisk herpetologów Taeko i Yasuaki Utsunomiya badających batrachofaunę Wysp Yaeyama^[4]. Ciało dość krępej budowy z trójkątną głową o podobnej szerokości i długości^[5]. Samce dorastają do 4,0–4,8 cm. długości, a samice do 4,6–5,8 cm^[5]. Pysk spiczasty^[5]. Nozdrza znajdują się blisko czubka pyska^[5]. Kończyny przednie dość mocno zbudowane, palce nie są spięte błoną pławną, a ich opuszki rozszerzają się tworząc przylgi^[5]. Kończyny tylne dość krótkie, 2,7 razy dłuższe od kończyn przednich^[5]. Palce u stóp spięte są grubą błoną pławną, posiadają również przylgi na opuszkach^[5]. Grzbiet ma barwę od jasnobrązowej do zielonkawobrązowej^[5]. Pokryty jest również licznymi guzkami, klatka i brzuch są natomiast gładkie^[5]. Występuje słabo widoczna, przerywana fałda grzbietowo-boczna, brak natomiast fałdy nadbębenkowej^[5]. U samców obecna jest para worków rezonansowych^[5]. Gatunek sympatryczny w stosunku do spokrewnionego Odorrana supranarina, jest od niego natomiast znacząco mniejszy i posiada stosunkowo krótsze kończyny tylne^[5].

Endemit. Występuje jedynie na japońskich wyspach Iriomote i Ishigaki, na których zasiedla okolice potoków płynących przez górskie lasy^[5]. W porównaniu do O. supranarina, O. utsunomiyaorum spotkać można na wyższych wysokościach bezwzględnych^[5]. W obszarach, gdzie te dwa gatunki są sympatryczne, O. utsunomiyaorum zasiedla mniejsze potoki w porównaniu do O. supranarina^[5].

Rozmnaża się od lutego do kwietnia^[5]. Jaja składane są w płytkich wodach górskich potoków^[5]. Samica składa około 100 żółtawobiałych jaj tworzących zwartą galaretowatą masę składającą się z trzech warstw, która przyczepiana jest do podwodnych kamieni^[5]. Pojedyncze jajo ma średnicę 3,2–4,2 mm^[5].

Gatunek zagrożony (EN) w związku z małym, poszatkowanym zasięgiem występowania oraz postępującą degradacją jego środowiska naturalnego. Zagraża mu wylesianie, a także konkurencja ze strony inwazyjnej ropuchy agi, szczególnie na wyspie Ishigaki^[3].