Określoność (językoznawstwo)

Określoność – cecha semantyczna frazy rzeczownikowej, odróżniająca desygnaty (sensy) w danym kontekście identyfikowalne (fraza określona) od nieidentyfikowalnych (fraza nieokreślona)^[1][2]. Poszczególne języki wyrażają określoność na różne sposoby, np. poprzez wybór odpowiedniego określnika (np. angielski^[3]), formy fleksyjnej (np. węgierski^[4]), kombinację obu tych sposobów (np. niemiecki^[5]) lub zmianę kolejności elementów w zdaniu (np. polski^[6] ). W niektórych językach, np. w japońskim, określoność nie jest wyrażana wcale; o tym, czy fraza jest określona bądź nie, decyduje kontekst^[7] .

• temat–remat

• DavidD. Crystal DavidD., Dictionary of Linguistics and Phonetics, Hoboken: Wiley, 2008, ISBN 978-1405152969 .
• BruceB. Donaldson BruceB., German: An Essential Grammar, Milton Park: Routledge, 2006, ISBN 978-0415366021 .
• Julia E.J.E. Heine Julia E.J.E., Definiteness predictions for Japanese noun phrases, „ACL '98/COLING '98: Proceedings of the 36th Annual Meeting of the Association for Computational Linguistics and 17th International Conference on Computational Linguistics - Volume 1”, 1998, s. 519-525, DOI: 10.3115/980845.980932 .
• RodneyR. Huddleston RodneyR., Geoffrey K.G.K. Pullum Geoffrey K.G.K., Cambridge Grammar of the English language, Cambridge: Cambridge University Press, 2002, ISBN 978-0521431460 .
• KazimierzK. Polański KazimierzK. (red.), Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław: Ossolineum, 1999, ISBN 83-04-04445-5 .
• CarolC. Rounds CarolC. (red.), Hungarian: An Essential Grammar, Milton Park: Routledge, 2008, ISBN 978-0415777377 .
• HalinaH. Święczkowska HalinaH., Semiotyka określoności, Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu Białostockiego, 2004, ISBN 83-7431-016-2 .