Ostoja nad Bobrem

Ostoja nad Bobrem
kod: PLH020054
Ilustracja
Jezioro Pilchowickie na rzece Bóbr
obszar mający znaczenie dla Wspólnoty
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Położenie

Gminy: Jeżów Sudecki, Lubomierz, Lwówek Śląski, Stara Kamienica, Wleń

Mezoregion

Pogórze Izerskie

Data utworzenia

KE: 13 lutego 2009; Polska: 11 sierpnia 2022

Akt prawny

Dz.U. 2022 poz. 1568[1]

Powierzchnia

15 373 ha

Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Ostoja nad Bobrem”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Ostoja nad Bobrem”
Ziemia51°01′53,5″N 15°40′23,5″E/51,031528 15,673194

Ostoja nad Bobrem (PLH020054) – specjalny obszar ochrony siedlisk Natura 2000 położony w województwie dolnośląskim, w rejonie doliny Bobru między Lwówkiem Śląskim a Jelenią Górą. Obszar ten został wyznaczony zgodnie z dyrektywą siedliskową w celu ochrony cennych siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt o znaczeniu europejskim[2].

Informacje

Ostoja obejmuje dolinę rzeki Bóbr na odcinku od Siedlęcina (na północ od Jeleniej Góry) do Wlenia, a także przyległe wzgórza o zróżnicowanej budowie geologicznej, w skład której wchodzą m.in. bazalty, wapienie i piaskowce.

Ostoja nad Bobrem stanowi ważny korytarz ekologiczny, łączący dolinę Odry z Karkonoszami i Rudawami Janowickimi. Zachowanie integralności tego obszaru ma kluczowe znaczenie dla spójności sieci Natura 2000 w regionie[3][4].

Siedliska przyrodnicze

Flora

Na obszarze Ostoi nad Bobrem występuje co najmniej 13 typów siedlisk przyrodniczych z załącznika I dyrektywy siedliskowej. Łąki, pastwiska i lasy stanowią dominujące elementy pokrycia terenu, a ich różnorodność sprzyja obecności wielu cennych gatunków. Wśród nich znajdują się[5][4][6]:

Flora
grądy zboczowe Aceri-Tilietum – trzecie co do wielkości skupisko tego priorytetowego siedliska w Polsce
murawy kserotermiczne z bogatym udziałem storczyków (priorytetowe)
wilgotne murawy bliźniczkowe (Nardion)
ziołorośla nadrzeczne i górskie
zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion)
pionierska roślinność na kamieńcach potoków górskich
kwaśne i żyzne buczyny
jaworzyny i lasy klonowo-lipowe (Tilio-Acerion)
łęgi wierzbowe, olszowe, topolowe i jesionowe

Fauna

Obszar ma również istotne znaczenie dla ochrony nietoperzy – m.in. w Kościele we Wleniu zlokalizowano największą kolonię rozrodczą nocka dużego na Dolnym Śląsku. Na terenie obszaru odnotowano występowanie 11 gatunków zwierząt objętych ochroną zgodnie z załącznikiem II dyrektywy siedliskowej, w tym[5][4][6]:

Fauna
Ssaki
nocek duży (Myotis myotis)
mopek (Barbastella barbastellus)
Płazy
traszka grzebieniasta (Triturus cristatus)
kumak nizinny (Bombina bombina)
Ryby
głowacz białopłetwy (Cottus gobio)
minóg strumieniowy (Lampetra planeri)
różanka (Rhodeus sericeus)
piskorz (Misgurnus fossilis)
Bezkręgowce
modraszek nausitous (Phengaris nausithous)
modraszek telejus (Phengaris teleius)
czerwończyk nieparek (Lycaena dispar)

Wartości turystyczne i kulturowe

Ostoja położona jest w pobliżu takich miast jak Jelenia Góra, Wleń i Lwówek Śląski. Wleń, zlokalizowany w centralnej części ostoi, uważany jest za jedno z najstarszych i najpiękniej położonych miasteczek Dolnego Śląska. Znajduje się tam m.in. Góra Zamkowa (360 m n.p.m.) z rezerwatem przyrody oraz ruiny średniowiecznego zamku.

W regionie przebiegają liczne szlaki turystyczne:

Bogata historia osadnictwa, pozostałości po średniowiecznych grodziskach, zamkach, kapliczkach oraz infrastruktura agroturystyczna czynią obszar atrakcyjnym dla turystyki pieszej, rowerowej, a także wodnej[4].

Zagrożenia

Ostoja nad Bobrem jest narażona na negatywny wpływ działalności człowieka, w tym:

Ochrona tego obszaru ma na celu ograniczenie tych zagrożeń i zachowanie jego wartości przyrodniczych[2][7][4][3].

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.