Pałac w Czerlejnie
Fasada zachodnia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
ul. Kleszczewska 2 |
| Styl architektoniczny | |
| Inwestor |
Georg Frederici |
| Kondygnacje |
3 |
| Powierzchnia użytkowa |
1000 m²[1] |
| Rozpoczęcie budowy |
1914 |
| Ukończenie budowy |
1916 |
| Pierwszy właściciel |
Georg Frederici |
| Kolejni właściciele |
Zygmunt Stabrowski, Józef Milicki |
Położenie na mapie gminy Kostrzyn ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu poznańskiego ![]() | |
Pałac w Czerlejnie – eklektyczny pałac znajdujący się w centrum Czerlejna w powiecie poznańskim.
Historia i architektura
Obiekt powstał w latach 1914-1916 dla Niemca – Georga Fredericiego. Nawiązuje głównie do stylu renesansowego. Posiada okazałą fasadę flankowaną wieżyczkami, osadzoną na granitowym cokole, a także przybudowaną oranżerię. Pierwotnie majątek w Czerlejnie należał do kapituły gnieźnieńskiej, ale podczas zaborów dostał się w ręce niemieckie, by po 1916 powrócić w ręce polskie. W 1926 należał do Zygmunta Stabrowskiego (miał wówczas 307 hektarów), a w 1939 do Józefa Milickiego. W okresie międzywojennym pałac odwiedzał Wincenty Witos[2], co upamiętnia tablica pamiątkowa na fasadzie (1986). Obiekt pełnił przejściowo rolę szkoły[3].
Otoczenie
Pałacowi towarzyszy zespół folwarczny: dwie obory, magazyn nawozowy i sześć dwojaków (budowle od 4. ćwierci XIX do pierwszej dekady XX wieku). Wokół pałacu park krajobrazowy z XIX wieku[4].
Zobacz też
- pomnik Powstańców Wielkopolskich w Czerlejnie – w pobliżu
Galeria
- Fasada wschodnia
- Dwojaki
- Wystawa narzędzi
Przypisy
- ↑ e-Poznan, Pałac w Czerlejnie na sprzedaż
- ↑ Marcin Libicki, Piotr Libicki, Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, wyd. Rebis, Poznań, 2010, s.69, ISBN 978-83-7301-243-1
- ↑ praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.41, ISBN 83-01-10630-1
- ↑ praca zbiorowa, Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, Województwo poznańskie 32, cz. 2, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa, 1998, s.248, ISBN 83-86334-37-1
_location_map.png)


