W 1934 r. szkoła usamodzielniła się[9]. Jej pierwszym dyrektorem został wielki entuzjasta muzyki prof. Jan Drozd, który wrócił ze Stanów Zjednoczonych. Sprowadził do Cieszyna wybitnych pedagogów i cenionych artystów muzyków. Z Ameryki przyjechał Aleksander Brachocki – uczeń I. Paderewskiego – i objął klasę fortepianu. Udało się również pozyskać dla cieszyńskiej szkoły artystę – skrzypka, Józefa Cetnera z Lwowskiego Konserwatorium, który objął stanowisko profesora w Śląskim Konserwatorium Muzycznym w Katowicach, ucząc później w Cieszynie.
W szkole harmonię i zarys kontrapunktu wykładał kompozytor Bolesław Szabelski.
Zaangażowanie na wykładowców znakomitych pedagogów spowodowało już w pierwszych latach istnienia szkoły wysoki poziom nauczania. Dlatego też I.J. Paderewski osobiście wyraził zgodę, by szkoła przyjęła jego Imię.
W 1947 roku szkoła uzyskała (po latach funkcjonowania w rozmaitych miejscach, nawet w prywatnym mieszkaniu dyrektora Jana Drozda) nowe lokum – XIX-wieczny Pałac Myśliwski Habsburgów[7].
W 1950 roku szkołę upaństwowiono, a w 1954 roku średnia szkoła muzyczna została zlikwidowana.
W 1974 roku szkoła świętowała 40-lecie[10], w 1976 roku szkoła II stopnia została przywrócona.
W 1993 roku została stworzona filia w Wiśle I stopnia. W 2001 roku rozpoczęta została współpraca ze szkołą muzyczną w Brunszwiku (Niemcy).
W 2009 roku odbył się koncert jubileuszowy z okazji 75 lat[11]. W 2014 roku odbył się koncert jubileuszowy z okazji 80 lat[12]
1 2 StanisławS.HaydnaStanisławS., O Ludomirze Różyckim, Wojewódzka Biblioteka Publiczna, 1990. Brak numerów stron w książce
↑ TeresaT.BrodniewiczTeresaT. i inni, Środowisko – kompozytor – dzieło w muzyce polskiej XX wieku, Poznań: Akademia Muzyczna im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu, 2003, s. 35, ISBN83-88392-94-8, OCLC69649493 [dostęp 2021-11-12].
↑ EmilE.BaronEmilE. (red.), 40 lat Państwowej Szkoły Muzycznej w Cieszynie, PSM w Cieszynie, 1974. Brak numerów stron w książce