Patrício Freire

W MMA zadebiutował 9 marca 2004^[1]. Do 2009 toczył pojedynki na lokalnych galach w Brazylii, notując od debiutu bilans 12 zwycięstw bez porażki.

22 kwietnia 2010 zadebiutował w amerykańskiej organizacji Bellator FC, startując w turnieju wagi piórkowej (do 66 kg) gdzie w drodze do finału pokonywał Williama Romero i Wilsona Reisa^[1], natomiast w samym finale rozegranym 24 czerwca 2010 uległ na punkty Josephowi Warrenowi^[5]. W marcu 2011 wziął udział w kolejnym turnieju, tym razem wygrywając go, pokonując kolejno Gieorgija Karachaniana, ponownie Wilsona Reisa - obu przez nokaut, oraz w finale Daniela Masona-Strausa jednogłośnie na punkty, stając się tym samym pretendentem do pasa mistrzowskiego^[6].

13 stycznia 2013 zmierzył się o pas wagi piórkowej Bellatora z Patem Curranem z którym ostatecznie przegrał niejednogłośną decyzją sędziów^[7]. Pod koniec 2013 wygrał kolejny turniej pretendentów, pokonując trzech rywali w przeciągu trzech miesięcy, od września do listopada^[8]. 5 września 2014 zmierzył się w rewanżu z Curranem o mistrzostwo. Freire pokonał obrońcę tytułu jednogłośnie na punkty i został nowym mistrzem^[9].

W 2015 dwukrotnie udanie bronił tytułu, najpierw 16 stycznia wypunktowując w rewanżu Strausa^[10], następnie 19 czerwca, nokautując Daniela Weichela^[11]. W swojej trzeciej obronie pasa 6 listopada 2015 przegrał ze Strausem w ich trzecim starciu, tracąc tym samym tytuł mistrza wagi piórkowej^[12].

26 sierpnia 2016 przegrał przez techniczny nokaut wskutek kontuzji nogi z byłym mistrzem UFC Bensonem Hendersonem^[13].

21 kwietnia 2017 po raz czwarty w karierze zmierzył się ze Strausem, pokonując go przez poddanie w 2. rundzie i odbierając mu pas wagi piórkowej^[14].

14 lipca 2018 obronił tytuł pokonując w rewanżu Daniela Weichela niejednogłośnie na punkty^[15], natomiast 15 listopada tego samego roku po raz drugi obronił mistrzostwo, również pokonując na punkty Emmanuela Sancheza^[16].

11 maja 2019 podczas gali Bellator 221 zmierzył się z mistrzem wagi lekkiej Michaelem Chandlerem o jego tytuł. Freire pokonał Chandlera przez TKO w pierwszej rundzie (1:01), zostając tym samym mistrzem dwóch kategorii wagowych w tym samym czasie^[17].

Podczas sylwestrowej gali Rizin 40 w tokijskiej Saitama Super Arenie, podjął mistrza wagi piórkowej tej organizacji, Klebera Koike Erbsta. Pojedynek ten był jedną z walk wchodzących w skład specjalnego meczu MMA między organizacjami Bellator MMA i Rizin FC^[18]. Zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów^[19].

16 czerwca 2023 jako pierwszy zawodnik w historii organizacji spróbował zdobyć trzeci tytuł mistrzowski, mierząc się z Amerykaninem, Sergio Pettisem o pas mistrzowski wagi koguciej^[20]. Przegrał jednogłośną decyzją sędziów 49-46, 50-45, 50-45)^[21].

14 stycznia 2025 po miesiącach internetowych nieporozumień dotyczących jego braku aktywności i sporów kontraktowych, PFL ogłosiło, że „Pitbull” został zwolniony z kontraktu^[22].

W lutym 2025 roku, podpisał kontrakt z największą organizacją MMA na świecie, Ultimate Fighting Championship. Dla nowego pracodawcy zadebiutował 12 kwietnia podczas gali UFC 314 w Miami, na której zawalczył z Yairem Rodríguezem^[3]. Freire uległ rywalowi po trzech rundach jednogłośnie na punkty^[23].

• 2010: Bellator Season Two Featherweight Tournament – finalista turnieju wagi piórkowej
• 2011: Bellator Season Four Featherweight Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi piórkowej
• 2013: Bellator Season Nine Featherweight Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi piórkowej
• 2014–2015: mistrz Bellator MMA w wadze piórkowej
• 2017: mistrz Bellator MMA w wadze piórkowej
• 2019: mistrz Bellator MMA w wadze lekkiej